روايت در حوزه از چه اهميّت و جايگاهى برخوردار است ؟
( جواب ) : بسمه تعالى فعلا جهت تبركى دارد . سابقاً كه اجازهى روايت پس از قرائت كتاب بوده خاصيت فهم عبارت را هم داشته است ، لغت و اعراب و آهنگ كلام هم معلوم مىشده كه در فهم مطلب مؤثر بوده است .
ب ) طلبه تا چه اندازه بايد تحصيل كند تا مفتخر به دريافت اجازهى روايى شود ؟
( جواب ) : بسمه تعالى با توجه به مطلب بالا ، فقط اعتماد به عدم غلط قطعى و عدم تحريف كافى است ، چون اثرى جز تبرك ندارد ، ليكن معمولًا به كسانى داده مىشود كه در معرض اين بركت قرار دارند و اهل فهم روايات اجمالًا هستند .
مبانى اجتهاد
سؤال 50 : از شيوههايى كه حضرت آيت اللَّه العظمى بروجردى طاب ثراه بر آن اصرار ورزيدهاند ، توجّه به آرا و نظريات فقيهان اهل سنت در مقام فهم مقصود از روايات امامان اهل البيت عليهم السلام بوده است . پيدا است كه ديگر دانشمندان بزرگ فقه و اصول هم ، اصل اين رويكرد را - به طور كلى - پذيرفتهاند . اين كه قرائن محفوف به كلام اعم از حاليه و مقاليه مىتواند به فهم درست كلام كمك كند ، در قلمرو اصول فقه امرى مقبول است ؛ شايد اوج توجه به اين مسأله در اين بحث اصولى تجلى يافته است كه : هل تخص خطابات الشرع بالمشافهين او يعمهم و غيرهم ؟ هر چند تأكيد خاص حضرت آيت اللَّه العظمى بروجردى طاب ثراه بر توجه به آراى فقهاى اهل سنت بويژه آنها كه در زمان هر يك از ائمه عليهم السلام آرا و نظرياتشان رايجتر بوده يا مفتى رسمى بودهاند ، مورد خاصى از توجه به قرائن است كه افقهاى نوينى را براى فهم درست كلام امامان معصوم عليهم السلام گشوده است .
پرسشى كه دربارهى اين رويكرد مطرح مىشود اين است كه آيا ضرورت دارد تا در مقام استنباط احكام به همان ملاك ، به فرهنگ رايج زمان پيامبر صلى الله عليه و آله و اخلاق ، آداب و رسوم مردمانى كه مخاطبان اوليهى خطابات الهى و فرامين نبوى صلى الله عليه و آله بودهاند نيز به نحو شايسته توجه كنيم ؟ بويژه اين كه به گواهى قرآن مجيد و تاريخ مسلّم ، مخاطبان اوليهى فرامين اسلام در سطح والايى از فرهنگ و مدنيّت نبودهاند و خلقها ، آداب و سيرههاى ناپسند فراوانى در ميان آنان رايج بوده است . تنها به عنوان يك نمونه ، آنان در برابر حقوق اعطا شده به زنان توسط اسلام در جامعهى آن روز مقاومت مىكردهاند ؛ حتى گاه