5 . « وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحيماً » ؛ « 1 »
اگر كسانى به خودشان ظلم كرده و نزد تو آيند و از خدا طلب مغفرت كنند و پيامبر براى آنها طلب مغفرت كند ، همانا خدا را توبهپذير و مهربان مىيابند .
6 . « وَاعِدُّوا لَهُمْ ما اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَمِنْ رِباطِ الْخَيْلِ » ؛ « 2 »
آنچه در توان داريد عليه دشمنان خود آماده سازيد و اسبهاى تيزتكِ جنگى را فراهم سازيد .
با تدبّر در آيات فوق نتيجه مىگيريم كه ، كمك جستن از ديگران در كارهاى مباح و مستحب و نيز طلب استعانت از امور معنوى ، مانند صبر ، نماز و طلب مغفرت از رسول اللَّه صلى الله عليه و آله و سلم اشكالى ندارد .
سيرهء انبيا و ائمه و مسلمانان در استعانت از غير خدا
با بررسى زندگى انبيا و ائمه و اولياى الهى به دست مىآيد كه ، آنها در كارهاى معمولى خود از غير خدا استعانت مىجستند ، به عنوان مثال ، در ساختن مسكن ، از اسباب و مصالح معمول آن زمان و نيز از افراد كمك مىگرفتند و يا براى عزيمت از يك مكان به مكان ديگر از چهارپايان استفاده مىكردند ، و همين طور از خدمت گزاران ، دوستان و همسران خود در كارهاى مباح استعانت مىجستند . پس اين گونه نبوده است كه تمام امور را بلاواسطه و بدون اسباب از خدا بخواهند .
دليل عقلى
هركارى مقدمهء مخصوصى دارد كه براى انجام آن كار بايد آن مقدمه را
هامش
( 1 ) . نساء ( 4 ) آيهء 64 . .
( 2 ) . انفال ( 8 ) آيهء 60 . .