شرافت پيدا كند و رخسارم سپيد گردد ، نه به خدا سوگند از شما جدا نمىشوم تا اين خون سياهم با خون شما آميخته گردد . « 1 » سپس به ميدان شتافت و اين رجز بر لب داشت :
« چگونه مىبينند كفّار شمشير زدن سياه را ؟
در دفاع از فرزندان پيامبر
با دست و زبان از ايشان دفاع مىكنم
و بدين وسيله در روز جزا اميد بهشت دارم . » « 2 » جون در مبارزه خود بيست و پنج تن از دشمنان را به خاك افكند آن گاه خود به شهادت رسيد . « 3 » امام حسين عليه السلام در كنار پيكر او ايستاد و عرضه داشت : « خدايا ! چهرهاش را سپيد و بويش را پاكيزه گردان و او را با نيكان محشور كن و ميان او و محمّد و آل محمّد صلّى اللّه عليه وآله آشنايى قرار ده . » « 4 »
شهادت دو برادر از طايفه غفار
اصحاب امام حسين عليه السلام چون فراوانى دشمن را ديدند و دانستند كه ديگر نمىتوانند از امام و خود در برابر دشمن دفاع كنند از اين رو در كشته شدن در پيشروى امام بر يكديگر سبقت مىگرفتند دو برادر به نامهاى عبداللَّه و عبدالرحمن فرزندان عزره غفارى پيش آمدند و گفتند : درود بر شما اى
هامش
( 1 ) . الملهوف : 163 .
( 2 ). كيف يرى الكفّار ضرب الأسود * بالسيف ضرباً عن بني محمّدٍ
أذبُّ عنهم باللسان واليد * أرجو به الجنّة يوم الموردبحارالانوار : 45 / 22 .
( 3 ) . المناقب : 4 / 111 .
( 4 ) . اللّهم بيّض وجهه و طيّب ريحه واحشره مع الأبرار و عرّف بينه و بين محمّد و آل محمّد . بحارالانوار : 45 / 23 .