شرح
امورى است كه در رابطهى با آنها براى ميهمان حرزى قرار ندادهاند ؛ مانند : وسايل ظاهرى ؛ ليكن نسبت به چيزهايى كه داخل گنجه يا صندوق است و قفل دارد ، و ميهمان آن قفل را مىشكند و مىبرد ، امين و مؤتمن نبوده است .
نتيجه : اگر فقط صحيحهى محمّد بن قيس را داشتيم ، مىگفتيم : اطلاق آيهى وَالسَّارِقُ وَ السَّارِقَةُ فَاقْطَعُواْ أَيْدِيَهُمَا « 1 » همانطور كه نسبت به سرقت پدر تخصيص خورد ، نسبت به سرقت ميهمان نيز تخصيص مىخورد ؛ امّا با وجود روايات ديگرى كه حكم را بيان مىكند ، به مختار مشهور فتوا مىدهيم .
هامش
( 1 ) . سورهى مائده ، 38 .