[ كيفيّة صلب المحارب ]
[ مسألة 9 - يصلب المحارب حيّاً ، ولايجوز الإبقاء مصلوباً أكثر من ثلاثة أيّام ثمّ ينزل ، فإن كان ميّتاً يغسّل ويكفّن ويصلّى عليه ويدفن ، وإن كان حيّاً قيل : يجهّز عليه ، وهو مشكل . نعم يمكن القول بجواز الصلب على نحو يموت به ، وهو أيضاً لا يخلو من إشكال . ]
شرح
كيفيّت صلب محارب
محارب را در حالى كه زنده است به صليب مىكشند ؛ امّا بيش از سه روز جايز نيست بر بالاىدار باقى باشد . پس از سه روز او را پايين مىآورند ، اگر مرده است ، مراسم غسل ميّت و تكفين و نماز و تدفين را نسبت به او انجام مىدهند ؛ و اگر زنده باشد ، برخى گفتهاند : او را مىكشند ؛ كه اين نظريه مشكل است . بله ، ممكن است بگوييم : او را بهگونهاى به صليب بكشند كه به سبب آن بميرد ؛ كه اين قول هم خالى از اشكال نيست .طرح محلّ نزاع
اگر در مسأله محارب ، به ترتيب قائل باشيم ، روايات ترتيب ، قتل و صلب را با هم مطرح كرده است . در صحيحهى محمّد بن مسلم مىفرمود : « إن شاء قتله وصلبه وإن شاء قطع يده ورجله » . « 1 » در حقيقت ، بنا بر قول به ترتيب ، موردى كه صلب جداى از قتل باشد ، نداريم ؛ لذا ، ممكن است گفته شود : صلب بعد از قتل چه اثرى دارد ؟ پاسخ اين شبهه روشن است ، هرچند نسبت به مقتول اثرى ندارد ؛ ليكن براى عبرت گرفتن ديگران مفيد فايده است . بنابراين ، كسى كه به ترتيب معتقد است ، بايد بگويد : « يصلب المحارب ميّتاً » امّا بنا بر تخيير ، قتل در مقابل صلب و قطع دست و پا و نفى بلد است . لذا ، بايد گفت : « يصلب المحارب حيّاً » يعنى به دار آويختن عقوبت محارب است .هامش
( 1 ) . وسائل الشيعة ، ج 18 ، ص 532 ، باب 1 از ابواب حدّ محارب ، ح 1 .