شرح
فقه الحديث : امام صادق عليه السلام در اين روايت معتبر فرموده است : اميرمؤمنان عليه السلام مردى را در حيره ( نجف كنونى ) سه روز به دار آويخت . سپس در روز چهارم او را پايين آورد ؛ بر او نماز گذاشت و به خاكش سپرد .
2 - وبهذا الإسناد أنّ رسول اللَّه صلى الله عليه و آله قال : لا تدعوا المصلوب بعد ثلاثة أيّام حتّى ينزل فيدفن . « 1 »
فقه الحديث : در اين روايت معتبر نيز امام صادق عليه السلام مىفرمايد : رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : مصلوب را بعد از سه روز بر بالاى دار رها نكنيد ؛ بلكه او را پايين آورده و دفن كنيد .
3 - قال : وقال الصادق عليه السلام : المصلوب ينزل عن الخشبة بعد ثلاثة أيّام ويغسّل ويدفن ولا يجوز صلبه أكثر من ثلاثة أيّام . « 2 »
فقه الحديث : اين روايت از مرسلات معتبر صدوق رحمه الله است . امام صادق عليه السلام فرمود :
مصلوب را بعد از سه روز از دار پايين مىآورند ، غسل مىدهند و دفن مىكنند ؛ و باقى ماندنش بر دار بيش از سه روز جايز نيست .
كيفيّت دلالت : هر سه روايت ، در مورد مصلوبى رسيده است كه پس از سه روز كه او را پايين مىآورند ، مرده باشد ؛ زيرا ، در تمامى آنها مسألهى دفن مطرح است .
آيا ممكن است بگوييم : « ثلاثة أيّام » مربوط به مصلوبى است كه يا مردهاش را به دار كشيدهاند - بنا بر قول به ترتيب - يا زنده او را دار زدهاند و در اين سه روز جان داده است - بنا بر قول به تخيير بين حدود - ؛ امّا موردى كه مصلوب پس از سه روز زنده بماند ، از روايات خارج است ؟ ما دليلى نداريم كه بگوييم : حدّ ثلاثة ايّام در مورد فرد زندهى بالاى
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعة ، ج 18 ، ص 541 ، باب 5 از ابواب حدّ محارب ، ح 2 .
( 2 ) . همان ، ح 3 .