شرح
كه دزد وارد خانهاش شود ، امّا با او محاربه و مقاتله ننمايد ، بىتفاوت بنشيند و سكوت كند . گاه مقاتله به كشتن دزد نيز منتهى مىگردد .
2 - وبإسناده عن جعفر ، عن أبيه عليهما السلام ، قال : إنّ اللَّه ليمقت العبد يدخل عليه في بيته فلا يقاتل . « 1 »
فقه الحديث : اين حديث همان روايت قبل است كه به جاى « الرجل » ، « العبد » و به جاى « فلا يحارب » ، « فلا يقاتل » دارد .
3 - وعنه ، عن المختار بن محمّد بن المختار وعن محمّد بن الحسن ، عن عبداللَّه بن الحسن العلوي ، جميعاً عن الفتح بن يزيد الجرجاني ، عن أبي الحسن عليه السلام في رجل دخل دار آخر للتلصّص أو الفجور ، فقتله صاحب الدّار ، أيقتل به أم لا ؟ فقال : إعلم أنّ من دخل دار غيره فقد أهدر دمه ولا يجب عليه شيء . « 2 »
فقه الحديث : اين روايت صحيحه نيست . فتح بن يزيد از امام هفتم عليه السلام پرسيد : مردى به خانهى ديگرى براى دزدى يا فجور و فحشا وارد شد و صاحب خانه او را كشت ، آيا به عنوان قصاص صاحب خانه را مىكشند ، يا نه ؟
امام عليه السلام فرمود : كسى كه به خانهى ديگرى وارد شود ، خونش هدر است و بر قاتل چيزى نيست .
سؤال راوى از مردى است كه براى دزدى يا فجور به خانهى ديگرى وارد گردد ، امّا امام عليه السلام اين عناوين را كنار زده ، حكم را بر داخلشونده خانهى ديگرى بدون اجازه مترتّب كرد . اين فرد به هر قصدى ، خواه به قصد سرقت يا فجور يا تماشا و . . . وارد خانهى غير گردد ، چنين حكمى دارد .
4 - محمّد بن الحسن بإسناده عن محمّد بن عليّ بن محبوب ، عن محمّد بن
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعة ، ج 11 ، ص 91 ، باب جهاد العدو ، ذيل ح 2 ؛ كافى ، ج 5 ، ص 51 ، ح 2 .
( 2 ) . همان ، ج 19 ، ص 51 ، باب 27 ، قصاص نفس ، ح 2 .