شرح
بردائي ، فذهب يطلبه ، فأخذ صاحبه فرفعه إلى النّبي صلى الله عليه و آله فقال النّبي صلى الله عليه و آله :
اقطعوا يده . فقال الرّجل : تقطع يده من أجل ردائي يا رسول اللَّه ؟ قال : نعم ، قال : فأنا أهبه له . فقال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله : فهلّا كان هذا قبل أن ترفعه إليّ ؟ قلت : فالإمام بمنزلته إذا رفع إليه ؟ قال : نعم . قال : وسألته عن العفو قبل أن ينتهي إلى الإمام ؟ فقال : حسن .
وعن محمّد بن يحيى ، عن أحمد بن محمّد بن عيسى ، عن عليّ بن الحكم ، عن الحسين بن أبي العلاء قال : سألت أبا عبد اللَّه عليه السلام و ذكر نحوه . « 1 »
فقه الحديث : حلبى از امام صادق عليه السلام پرسيد : فردى دزدش را مىگيرد ؛ او را رها كند يا نزد حاكم ببرد ؟ تكليفش چيست ؟
امام عليه السلام فرمود : صفوان بن اميه در مسجدالحرام خوابيده بود ، ردايش را گذاشت و براى تطهير از مسجد خارج شد . وقتى به مسجد برگشت ديد عبايش را دزديدهاند . گفت :
چه كسى عبايم را برده است ؟ به جستجوى آن پرداخت تا سارق را پيدا كرد . او را نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله آورد ، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمان داد دست دزد را قطع كنند .
صفوان گفت : آيا براى رداى من دست اين بيچاره را مىبريد ؟
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : آرى . صفوان گفت : عبايم را به او بخشيدم - ( احتمال دارد مقصود صفوان بخشيدن جرم و سرقت باشد ؛ هر دو احتمال جا دارد اگرچه احتمال اوّل ظاهرتر و احتمال دوّم عرفىتر است ؛ زيرا ، عرف مىگويد : گذشت كردم ، او را بخشيدم ) - .
آن حضرت فرمود : چرا قبل از مراجعهى به من او را نبخشيدى ؟ الآن هبه اثرى ندارد ؛ بايد اين دست بريده شود .
حلبى به امام صادق عليه السلام گفت : آيا امام نيز همان منزلت پيامبر را داراست ؟ يعنى آيا اين حكم اختصاصى نيست ؟
امام عليه السلام فرمود : فرقى بين امام و پيغمبر از اين جهت نيست .
راوى پرسيد : آيا مىتوان قبل از مراجعهى به امام سارق را بخشيد ؟ فرمود : كار
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعة ، ج 18 ، ص 329 ، باب 17 از ابواب مقدّمات حدود ، ح 2 .