آيين كيفرى اسلام ( شرح فارسى تحرير الوسيلة ) ( حدود ) ( فارسى ) — صفحة 343
[ حكم تأخير الشهود في الشهادة ] [ مسألة 12 - لو حضر بعض الشهود وشهد بالزنا في غيبة بعض آخر ، حدّ من شهد للفرية ، و لم ينتظر مجيء البقيّة لاتمام البيّنة ، فلو شهد ثلاثة منهم على الزنا وقالوا : لنا رابع سيجىء حدّوا . نعم لا يجب أن يكونوا حاضرين دفعة ، فلو شهد واحد وجاء الآخر بلا فصل فشهد وهكذا ثبت الزنا ولا حدّ على الشهود . ولا يعتبر تواطؤهم على الشهادة ، فلو شهد الأربعة بلا علم منهم بشهادة السائرين تمّ النصاب وثبت الزنا . ولو شهد بعضهم بعد حضورهم جميعاً للشهادة ونكل بعض يحدّ من شهد للفرية . ] تأخير شهود در شهادت در اين مسأله نيز چند فرع را بيان فرمودهاند : 1 - اگر شهود براى اقامهى شهادت با همديگر در دادگاه حاضر نشدند ، مانند اينكه سه نفر به زنا شهادت داده و گفتند : نفر چهارم براى شهادت به زودى مىآيد ، و در حقيقت ، بين شهادتها يك فاصلهى فرعى افتاد ، اين فاصله سبب مىشود شهود محكوم به حدّ قذف شوند و منتظر آمدن بقيّه براى شهادت نمىشوند . 2 - حضور شاهدان با هم در جلسهى دادگاه براى اداى شهادت لازم نيست ؛ بلكه اگر يكى يكى وارد شوند تا اجتماعشان تكميل شود و شهادت دهند ، كافى است . بلكه بالاتر از اين ، اگر يكى يكى وارد شدند و شهادت دادند به گونهاى كه اتمام شهادت يكى مقارن با آمدن ديگرى باشد ، كفايت مىكند . در تحقّق شهادت لازم نيست شهود با هم در اقامهى شهادت اتّفاق داشته و از حال يكديگر آگاه باشند ، همين مقدار كه چهار شاهد عادل بدون فاصلهى عرفى شهادت بدهند ، كافى است . 3 - اگر چهار شاهد عادل به اتّفاق يكديگر براى شهادت به دادگاه آمدند ، امّا بعضى شهادت داده و برخى ديگر از اقامهى آن پشيمان شده و نكول كردند ، افرادى كه شهادت دادهاند ، محكوم به حدّ قذف مىشوند .