شرح
چهار شاهد اثبات كنند ، بايد هشتاد تازيانه بخورند - و آيهى : لَّوْلَا جَآءُو عَلَيْهِ بِأَرْبَعَةِ شُهَدَآءَ فَإِذْ لَمْ يَأْتُواْ بِالشُّهَدَآءِ فَأُوْلِكَ عِندَ اللَّهِ هُمُ الْكذِبُونَ « 1 » - چرا چهار شاهد نياوردند ، اكنون كه نتوانستند شهودى اقامه كنند ، آنان نزد خداوند كاذب اند و بايد هشتاد تازيانه بخورند - است ؛ هر دو آيه به رمى محصنات مربوط است .
مستفاد از اين دو آيه ، دوران امر بين اثبات زنا توسط نسبت دهنده و هشتاد تازيانه حدّ قذف خوردن است ، راه سومى ندارد . در حقيقت ، مستفاد از آيه عدم اختصاص حكم به غير شهود است ؛ به اين معناكه مسألهى رامىِ زنا از شهودِ زنا جدا نيست . در باب زنا ، امر دائر بين اثبات زنا يا حدّ قذف خوردن است . لذا ، با اينكه آيه در مورد غير شهود نازل شده ، امّا براى مورد خصوصيّتى نيست ؛ آنان نيز يا بايد با تكميل شدن عدّه و شرايط به اثبات زنا بپردازند و يا حدّ قذف را پذيرا شوند . بنابراين ، فرقى بين رامى به زنا و شهود نمىبينيم . آيه در مقام بيان اين است كه كسى كه چهار شاهد نياورد ، هر چند به حسب واقع راست هم بگويد ، در محيط شرع و نزد خداوند متعال كاذب است . بنابراين ، اگر سه شاهد بر زناى شخصى شهادت دادند بايد حدّ قذف بخورند . علاوه بر اين ، رواياتى نيز در اين خصوص رسيده است ؛ مثل :
بإسناده عن محمّد بن أحمد بن يحيى ، عن بنان ، عن أبيه ، عن ابن المغيرة ، عن السكوني ، عن جعفر ، عن أبيه ، عن عليّ عليه السلام في ثلاثة شهدوا على رجل بالزنا ، فقال عليّ عليه السلام أين الرابع ؟ قالوا : الآن يجيء . فقال عليه السلام : حدّوهم ، فليس في الحدود نظر ساعة . « 2 »
فقه الحديث : سند روايت معتبر نيست . مىگويد : سه مرد بر زناى مردى شهادت دادند ،
أمير المؤمنين عليه السلام فرمودند : چهارمى كجاست ؟ گفتند : هم اينك مى آيد و شهادت مىدهد ؛ ما زودتر آمديم و شهادت داديم . امام عليه السلام فرمود : بر اين سه نفر حد قدف جارى كنيد . درباب حدود ، مهلت و تأخير نيست .
هامش
( 1 ) . سورهى نور ، 13 .
( 2 ) . وسائل الشيعة ، ج 18 ، ص 372 ، باب 12 از ابواب حدّ زنا ، ح 8 .