وَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ / 326 فِي آذانِهِمْ وَقْرٌ وَ هُوَ عَلَيْهِمْ عَمًى
، « 108 » و به همين جهت است كه خدا فرستادهء خود را مورد خطاب قرار داده و گفته است :
وَ إِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ جَعَلْنا بَيْنَكَ وَ بَيْنَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ حِجاباً مَسْتُوراً * وَ جَعَلْنا عَلى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَ فِي آذانِهِمْ وَقْراً
، « 109 » و كافران و مشركان از پيش به اين حقيقت اعتراف كرده بودهاند :
وَ قالُوا قُلُوبُنا فِي أَكِنَّةٍ مِمَّا تَدْعُونا إِلَيْهِ وَ فِي آذانِنا وَقْرٌ وَ مِنْ بَيْنِنا وَ بَيْنِكَ حِجابٌ فَاعْمَلْ إِنَّنا عامِلُونَ
. « 110 » و اين خصوصيت در رسالت ، نمود تكذيب كردن به آن را از طرف بعضى از افراد انس و جن تفسير مىكند ، بدان سبب كه رسالت در مرتبهاى عالى قرار دارد كه كمتر بشر مىتواند به آن بالا رود ، و خدا مىداند كه جماعت كثيرى از آنان به زودى آن را تكذيب خواهند كرد .
«
وَ إِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنْكُمْ مُكَذِّبِينَ
- و ما مىدانيم كه گروهى از شما آن را تكذيب خواهند كرد . » با سه تأكيد لفظى « إنّ » و لام در « لنعلم » و « أنّ » ، و هنگامى كه تكذيب مىكنند براى آن است كه به درجهء پرهيزگارانى نرسيدهاند كه متذكر وحى باشند و به آيات آن تسليم شوند و حقايق بزرگ آن را فرا گيرند ، نه اين كه عيب از قرآن باشد .
«
وَ إِنَّهُ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكافِرِينَ
- و آن حسرتى براى كافران است . » حسرت دختر ، خسارت است ، و اثر معنوى مترتّب شدهء بر آن ، و بدين گونه قرآن به هر دو امر با هم اشاره كرده است ، و از آن جهت چنين است كه آن حقى است كه باطل آنان را از ميان مىبرد ، پس اين باطل در دنيا نابود مىشود ، به همان گونه كه ميزان اعمال خلق در آخرت است ، او شفيعى است كه شفاعتش پذيرفته مىشود و خبر آورندهاى است كه سخنش تأييد مىشود ، و هر گاه دروغ بگويند كارهايشان كه موجب حسرت آنهاست به ايشان نموده مىشود و شفاعت نمىگردند
هامش
( 108 ) - فصّلت / 44 .
( 109 ) - الإسراء / 46 .
( 110 ) - فصّلت / 5 .