أَلَّا تَطْغَوْا فِي الْمِيزانِ ( 8 )
از بهر آن تا گزاف كار نبيد « 1 » در ترازو و نكاهيد و نه افزائيد .
وَ أَقِيمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ
، راست داريد سختن « 2 » بداد ،
وَ لا تُخْسِرُوا الْمِيزانَ ( 9 )
و زيان منمائيد در ترازو [ خلق را ] .
وَ الْأَرْضَ وَضَعَها لِلْأَنامِ ( 10 )
و زمين [ بر آب ] نهاد جهانيان را .
فِيها فاكِهَةٌ
، در آن زمين ميوههاست ،
وَ النَّخْلُ ذاتُ الْأَكْمامِ ( 11 )
و خرما بنها خوشها آن در غلاف .
وَ الْحَبُّ ذُو الْعَصْفِ وَ الرَّيْحانُ ( 12 )
و دانه با كاه و با آرد و رزق مردم .
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ ( 13 )
بكدام از نعمتها خداوند خويش ، خداوند خويش را مىنااستوار گيريد اى آدميان و پريان .
خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ صَلْصالٍ كَالْفَخَّارِ ( 14 )
بيافريد مردم را از سفال خام .
وَ خَلَقَ الْجَانَّ
، و بيافريد پرى را ،
مِنْ مارِجٍ مِنْ نارٍ ( 15 )
از آميغى « 3 » از آتش .
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ ( 16 )
بكدام از نعمتهاى خداوند خويش خداوند خويش را مىنااستوار گيرند .
رَبُّ الْمَشْرِقَيْنِ
خداوند هر دو برآمد جاى آفتاب [ در سال ] ،
وَ رَبُّ الْمَغْرِبَيْنِ ( 17 )
و خداوند هر دو فروشد جاى آفتاب .
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ ( 18 )
« 4 » بكدام از نعمتها خداوند خويش ، خداوند خويش را مى نااستوار گيريد .
مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ
، فراهم گذاشت دو دريا ،
يَلْتَقِيانِ ( 19 )
هر دو بر هم ميرسند .
بَيْنَهُما بَرْزَخٌ
، ميان آن دو دريا حاجزى است از قدرت ،
لا يَبْغِيانِ ( 20 )
تا بر يك ديگر زور نتوانند كرد .
هامش
( 1 ) در نسخهء ج : نباشيد .
( 2 ) سختن : بفتح اول و سوم : سنجيدن ، وزن كردن ( از حاشيهء دكتر معين بر برهان قاطع ) .
( 3 ) از آميغ بمعنى آميزش ( برهان قاطع مصحح دكتر معين ) .
( 4 ) در نسخهء الف ترجمه اين آيت وجود ندارد .