وَ كُلُّ صَغِيرٍ وَ كَبِيرٍ مُسْتَطَرٌ ( 53 )
و هر خرد و بزرگ [ از كردار ايشان همه ور ايشان ] « 1 » نوشته .
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَهَرٍ ( 54 )
پرهيزگاران در بهشتهااند و در جويها .
فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ
در نشستنگاه براستى راست نشينان را ،
عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ ( 55 )
بنزديك پادشاه فراخ توان .
النوبة الثانية
اين سورة هزار و چهارصد و بيست و سه حرف است و سيصد و دو كلمه و پنجاه و پنج آيت ، جمله به مكه فرو آمد . جمهور مفسران آن را مكّى شمرند مگر ابن عباس كه آن را مدنى شمرد .
و درين سورة منسوخ يك آيت است :
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ يَوْمَ يَدْعُ الدَّاعِ إِلى شَيْءٍ نُكُرٍ
اول آيت منسوخ است بآيت سيف و آخر آيت محكم .
و در فضيلت سورة ، ابىّ بن كعب گفت -
قال رسول اللَّه ( ص ) - من قرأ سورة اقتربت الساعة فى كلّ غبّ ، بعث يوم القيمه و وجهه على صورة القمر ليلة البدر ، و من قرأ فى كلّ ليلة ، كان افضل ، و جاء يوم القيامة و وجهه مسفر على وجوه الخلائق يوم القيمة .
قوله :
اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَ انْشَقَّ الْقَمَرُ
خبر درست است از عبد اللَّه بن مسعود گفت - اهل مكة از رسول خدا درخواستند - تا ايشان را آيتى نمايد ، يعنى - بر صدق نبوّت خويش ، گفتند - خواهيم كه ماه آسمان به دو نيم شود ، رسول خدا دعا كرد و ماه به دو نيم گشت . ابن مسعود گفت - كوه حرا را ديدم ميان دو نيمهء قمر ، بروايتى ديگر گفت - يك نيمه بالاء كوه ديدم و يك نيمه بدامن كوه . بروايتى ديگر - يك نيمه بر كوه قعيقعان « 2 » ديدند و يك نيمه بر كوه بو قبيس ، و رسول خدا در آن حال گفت - اشهدوا اشهدوا .
هامش
( 1 ) در نسخهء ج : بريشان .
( 2 ) قعيقعان كوهيست در مكة ( از اقرب الموارد )