إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ صَيْحَةً واحِدَةً
فرو گشاديم ور ايشان « 1 » يك بانگ .
فَكانُوا كَهَشِيمِ الْمُحْتَظِرِ ( 31 )
همچون برگ ريزيده سايه و ان ، كه سايه و ان سازنده سازد « 2 » گشتند .
وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ
آسان كرديم [ قرآن خواندن را ] و يادداشت را .
فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ( 32 )
هست هيچ پندپذير . . . ؟ .
كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ بِالنُّذُرِ ( 33 )
دروغ زن گرفتند قوم لوط ترسانندهء خويش را و آگاه كردن و بيم نمودن را .
إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ حاصِباً
ما فرو گشاديم ور ايشان « 3 » سنگ باران
إِلَّا آلَ لُوطٍ
مگر كسان لوط ،
نَجَّيْناهُمْ بِسَحَرٍ ( 34 )
باز رهانيديم ايشان را و از ميان ايشان بيرون برديم به آخر شب .
نِعْمَةً مِنْ عِنْدِنا
بنيكوكارى از نزديك ما ،
كَذلِكَ نَجْزِي مَنْ شَكَرَ ( 35 )
همچنين پاداش دهيم سپاس دار را .
وَ لَقَدْ أَنْذَرَهُمْ بَطْشَتَنا
و لوط ايشان را ترسانيد از بگرفتن ما ،
فَتَمارَوْا بِالنُّذُرِ ( 36 )
پيكار كردند « 4 » بآگاه كنندگان ما .
وَ لَقَدْ راوَدُوهُ عَنْ ضَيْفِهِ
لوط را از مهمانان او مىوا آموختند .
فَطَمَسْنا أَعْيُنَهُمْ
ناپيدا كرديم چشمها ايشان را ،
فَذُوقُوا عَذابِي وَ نُذُرِ ( 37 )
چشيد عذاب من و ترسانيدن من .
وَ لَقَدْ صَبَّحَهُمْ بُكْرَةً
بامداد كرد وريشان « 5 » بامدادان ،
عَذابٌ مُسْتَقِرٌّ ( 38 )
عذابى پايندهء جاويد .
فَذُوقُوا عَذابِي وَ نُذُرِ ( 39 )
چشيد عذاب من و ترسانيدن من .
وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ( 40 )
آسان كرديم اين قرآن [ خواندن را ] و يادداشت را ، هست هيچ پندپذيرى . . . ؟ .
وَ لَقَدْ جاءَ آلَ فِرْعَوْنَ النُّذُرُ ( 41 )
آمد بكسان فرعون آگاه كنندگان .
هامش
( 1 ) در نسخهء ج : بر ايشان
( 2 ) در نسخهء ج : سازند .
( 3 ) در نسخهء ج : بر ايشان
( 4 ) در نسخهء ج :
بيگانه كردند .
( 5 ) در نسخهء . ج : بريشان .