كَذَّبُوا بِآياتِنا كُلِّها
دروغ زن گرفتند [ و كافر شدند ] بنشانها و سخنان ما همه ،
فَأَخَذْناهُمْ
فرا گرفتيم ايشان را ،
أَخْذَ عَزِيزٍ مُقْتَدِرٍ ( 42 )
چنانك سخت گير فراخ توان گيرد .
أَ كُفَّارُكُمْ خَيْرٌ مِنْ أُولئِكُمْ
باش ناگرويدگان شما بهاند ازيشان همه ،
أَمْ لَكُمْ بَراءَةٌ
يا شما را براءة نامهايست « 1 » از عذاب .
فِي الزُّبُرِ ( 43 )
در نامها [ كه بر پيغامبران فرستادم ] .
أَمْ يَقُولُونَ نَحْنُ جَمِيعٌ مُنْتَصِرٌ ( 44 )
مىگويند - ما هامپشتايم « 2 » يك ديگر را كين كش [ از محمد ] ،
سَيُهْزَمُ الْجَمْعُ
آرى بر تازند و باز شكنند آن هام پشتان « 3 » انبوه را ،
وَ يُوَلُّونَ الدُّبُرَ ( 45 )
و پشت برگردانند [ گريختن را ] .
بَلِ السَّاعَةُ مَوْعِدُهُمْ
بلكه رستاخيز روز وعدهء [ ماست با ] ايشان
وَ السَّاعَةُ أَدْهى وَ أَمَرُّ ( 46 )
و رستاخيز صعبتر و بىسامانتر « 4 » و تلختر از همه .
إِنَّ الْمُجْرِمِينَ فِي ضَلالٍ وَ سُعُرٍ ( 47 )
بدان در بىراهىاند و در بيهوشى و سبكسارى .
يَوْمَ يُسْحَبُونَ فِي النَّارِ
آن روز كه ايشان را مىكشند در آتش ،
عَلى وُجُوهِهِمْ
بر رويها ايشان ،
ذُوقُوا مَسَّ سَقَرَ ( 48 )
[ و ايشان را گويند ] چشيد زور زخم دوزخ .
إِنَّا كُلَّ شَيْءٍ خَلَقْناهُ بِقَدَرٍ ( 49 )
ما هر چيزى را بيافريديم باندازهء و دانش .
وَ ما أَمْرُنا إِلَّا واحِدَةٌ
و نيست فرمان ما مگر يكى ، يك سخن ، يك بار ،
كَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ ( 50 )
چون يكتا ديدن كه نگريستن تاود .
وَ لَقَدْ أَهْلَكْنا أَشْياعَكُمْ
و هلاك كرديم چون شمايان فراوان ،
فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ( 51 )
هيچ پندپذير هست . . ؟ .
وَ كُلُّ شَيْءٍ فَعَلُوهُ
و هر كردار كه كردند [ آن اشياع ]
فِي الزُّبُرِ ( 52 )
آن همه در نامهاى كردار ايشانست نافراموش و بريشان نوشته .
هامش
( 1 ) در نسخهء ج : براءة ، نامهاى است .
( 2 ) در نسخهء ج : هم پشت .
( 3 ) در نسخهء ج : هم پشتان .
( 4 ) در نسخهء ج : بىپايانتر .