هر كار با حكم اوست و بازگشت هر چيز با علم اوست و بازگشت هر بودنى با خواست و مراد او است .
وَ أَنَّهُ هُوَ أَضْحَكَ وَ أَبْكى ( 43 )
اوست كه بخندانيد و بگريانيد .
وَ أَنَّهُ هُوَ أَماتَ وَ أَحْيا ( 44 )
و اوست كه ميراند و زنده گرداند .
وَ أَنَّهُ خَلَقَ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَ الْأُنْثى ( 45 )
و اوست كه بيافريد هر دو جفت :
نر جفت ماده و ماده جفت نر « 1 » .
مِنْ نُطْفَةٍ إِذا تُمْنى ( 46 )
از نطفهء آن گه كه آن را باز اندازند چهل روز آب و چهل روز خون و چهل روز گوشت .
وَ أَنَّ عَلَيْهِ النَّشْأَةَ الْأُخْرى ( 47 )
، و بر اللَّه است آفرينش پسين
وَ أَنَّهُ هُوَ أَغْنى وَ أَقْنى ( 48 )
و اوست كه بىنياز كرد و مال داد .
وَ أَنَّهُ هُوَ رَبُّ الشِّعْرى ( 49 )
و اوست خداوند شعر و آفريدگار او .
وَ أَنَّهُ أَهْلَكَ عاداً الْأُولى ( 50 )
و اوست كه تباه كرد و هلاك عاد پيشين را .
وَ ثَمُودَ فَما أَبْقى ( 51 )
و ثمود را هيچ بازمانده نگذاشت .
وَ قَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ
و قوم نوح را هم هلاك كرد پيش از عاد و ثمود .
إِنَّهُمْ كانُوا هُمْ أَظْلَمَ وَ أَطْغى ( 52 )
كايشان ستمكارتر بودند و نافرمانتر .
وَ الْمُؤْتَفِكَةَ أَهْوى ( 53 )
و آن نگونسارانرا در آن زمين نگونسار [ بنهيب ] در شيب او كند « 2 » .
فَغَشَّاها ما غَشَّى ( 54 )
و فراسر ايشان نشاند آنچ نشاند .
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكَ تَتَمارى ( 55 )
بكدام از نعمتها خداوند خويش مىنگروى يا در گمان مىباشى .
هذا نَذِيرٌ مِنَ النُّذُرِ الْأُولى ( 56 )
اين محمد آگاه كنندهايست از آگاه كنندگان پيشينيان .
أَزِفَتِ الْآزِفَةُ ( 57 )
نزديك آمد رستاخيز .
هامش
( 1 ) در نسخهء ج :وَ أَنَّهُ خَلَقَ الزَّوْجَيْنِو اوست بيافريد هر دو جفتالذَّكَرَ وَ الْأُنْثىنر جفت ماده و ماده جفت نر .
( 2 ) در نسخهء ج : افكند .