ما كَذَبَ الْفُؤادُ ما رَأى ( 11 )
دروغ نديد دل آنچه ديد .
أَ فَتُمارُونَهُ عَلى ما يَرى ( 12 )
مى پيكار كنيد « 1 » با او بر آنچه « 2 » او ديد مىنااستوار گيريد « 3 » او را وران .
وَ لَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرى ( 13 )
و ديد او را باز بارى ديگر .
عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهى ( 14 )
بنزديك درخت سدره آنجا كه دانش خلق تا آنجا بيش نرسد ، چون آنجا رسد برنگذرد .
عِنْدَها جَنَّةُ الْمَأْوى ( 15 )
بنزديك آن درخت است بهشت كه ماوى دوستانست و جانها شهيدان .
إِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ
آن گه كه وران درخت مىپيچد .
ما يَغْشى ( 16 )
آنچه مىپيچد [ از آن پروانهء زرين زنده ] .
ما زاغَ الْبَصَرُ وَ ما طَغى ( 17 )
چشم [ رسول ( ص ) ] كژ نشد و از راست ديدن در نگذشت .
لَقَدْ رَأى
و حقا كه ديد ،
مِنْ آياتِ رَبِّهِ الْكُبْرى ( 18 )
از شگفتها و نشانها بزرگ [ از توانايى خداوند خويش ] .
أَ فَرَأَيْتُمُ اللَّاتَ وَ الْعُزَّى ( 19 )
وَ مَناةَ الثَّالِثَةَ الْأُخْرى ( 20 )
چه بينيد اين بتان شما كه مىپرستيد : لات و عزى
و مناة [ اين توانند كه اللَّه تواند ] .
أَ لَكُمُ الذَّكَرُ وَ لَهُ الْأُنْثى ( 21 )
باش شما را پسر و او را دختر .
تِلْكَ إِذاً قِسْمَةٌ ضِيزى ( 22 )
. اكنون پس بخششى است سخت كژ و ستمكارانه .
إِنْ هِيَ
، نيست اين بتان كه مىپرستيد ،
إِلَّا أَسْماءٌ سَمَّيْتُمُوها أَنْتُمْ وَ آباؤُكُمْ
، مگر نامهاى كه شما كرديد و پدران شما .
ما أَنْزَلَ اللَّهُ بِها مِنْ سُلْطانٍ
فرو نفرستاد اللَّه بر آن [ پرستكاران را ] هيچ عذرى و حجتى [ و آن را هيچ سزاوارى بخدايى ] « 4 » .
إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ
نه مىروند مگر به پى پنداشت ،
وَ ما تَهْوَى الْأَنْفُسُ
هامش
( 1 ) در نسخه ج : پيكار ميكنيد
( 2 ) در نسخهء ج برنج .
( 3 ) در نسخهء ج : نااستوار گيرند
( 4 ) در نسخهء ج : سزاوارى نخدائى .