فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْنا
سپاس نهاد اللَّه بر ما
وَ وَقانا عَذابَ السَّمُومِ ( 27 )
و بازداشت از ما عذاب آتش .
إِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوهُ
ما پيشين باز ميخوانديم او را
إِنَّهُ هُوَ الْبَرُّ - الرَّحِيمُ ( 28 )
كه او آن نوازندهء مهربانست .
فَذَكِّرْ
ياد كن و پند ده
فَما أَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِكاهِنٍ وَ لا مَجْنُونٍ ( 29 )
كه تو به آن نيكويى كه خداوند تو با تو كرد نه اختر گويى و نه ديوانه .
أَمْ يَقُولُونَ شاعِرٌ
مىگويند شعر گوى است
نَتَرَبَّصُ بِهِ رَيْبَ الْمَنُونِ ( 30 )
چشم بروز او نهادهايم و در افتاد جهان .
قُلْ تَرَبَّصُوا
گوى چشم بر هم نهيد بروز من
فَإِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُتَرَبِّصِينَ ( 31 )
كه من چشم بر هم نهادم بروز شما .
أَمْ تَأْمُرُهُمْ أَحْلامُهُمْ بِهذا
خردهاى ايشان ايشان را به اين سخن ميفرمايد ،
أَمْ هُمْ قَوْمٌ طاغُونَ ( 32 )
بلكه ايشان قومىاند ناپاك شوخ از اندازه بيرون .
أَمْ يَقُولُونَ تَقَوَّلَهُ
ميگويند او فرا نهاد اين سخن و او فرا ساخت اين قرآن
بَلْ لا يُؤْمِنُونَ
نه ساخت كه ايشان بنمىگروند .
فَلْيَأْتُوا بِحَدِيثٍ مِثْلِهِ إِنْ كانُوا صادِقِينَ ( 34 )
گوى تا سخنى آرند همچون اين سخن اگر مىراست گويند « 1 » .
أَمْ خُلِقُوا مِنْ غَيْرِ شَيْءٍ
آفريده گشتند بىهيچ آفريدگار
أَمْ هُمُ - الْخالِقُونَ ( 35 )
يا خود را خود آوردند .
أَمْ خَلَقُوا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ
يا آسمان و زمين ايشان آفريدند
بَلْ لا يُوقِنُونَ ( 36 )
بلكه ايشان بىگمان نمىباشند .
أَمْ عِنْدَهُمْ خَزائِنُ رَبِّكَ
يا نزديك ايشانست خزانههاى خداوند تو
أَمْ هُمُ الْمُصَيْطِرُونَ ( 37 )
يا ايشان پادشاهان اندو كامكاران بر كام خويش .
أَمْ لَهُمْ سُلَّمٌ يَسْتَمِعُونَ فِيهِ
يا ايشان را نردوانيست كه به آسمان نيوشند
هامش
( 1 ) در نسخهء ج : اگر راست مىگويند .