قالَ قَرِينُهُ
، ديو او گويد ،
رَبَّنا ما أَطْغَيْتُهُ
خداوند ما من او را بر نافرمانى و گزافكارى نداشتم ،
وَ لكِنْ كانَ فِي ضَلالٍ بَعِيدٍ ( 27 )
لكن او خود در بىراهى بود از راه راست دور .
قالَ لا تَخْتَصِمُوا لَدَيَّ
، [ اللَّه ايشان را ] گويد نزديك من جنگ مكنيد و خصومت مگيريد ،
وَ قَدْ قَدَّمْتُ إِلَيْكُمْ بِالْوَعِيدِ ( 28 )
و پيش از اين سخن خويش بشما رسانيده بودم بوعيد .
ما يُبَدَّلُ الْقَوْلُ لَدَيَّ
، جز نگردانند « 1 » سخن من [ نزديك من بنيك به سختى و بدبختى بندگان ] ،
وَ ما أَنَا بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ ( 29 )
و من ستمكار نيستم رهيگان خويش را .
يَوْمَ نَقُولُ لِجَهَنَّمَ
، آن روز كه دوزخ را گوئيم [ پس آن كه خلق را در آن افكنند ] ،
هَلِ امْتَلَأْتِ
، پر شدى ؟
وَ تَقُولُ هَلْ مِنْ مَزِيدٍ ( 30 )
و دوزخ گويد انيز دارى ؟
وَ أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ
، و نزديك آرند بهشت پرهيزكاران را ،
غَيْرَ بَعِيدٍ ( 31 )
نه دور .
هذا ما تُوعَدُونَ
، اين آنست كه شما را وعده ميدادند ،
لِكُلِّ أَوَّابٍ حَفِيظٍ ( 32 )
هر باز گرديدهاى را با خداى نگه دارندهء [ فرمان او را ] .
مَنْ خَشِيَ الرَّحْمنَ بِالْغَيْبِ
، او كه ميترسد از رحمن ناديده او را [ عذاب او را ] ،
وَ جاءَ بِقَلْبٍ مُنِيبٍ ( 33 )
و آيد و دلى آرد گراينده با او .
ادْخُلُوها بِسَلامٍ
، [ ايشان را گويند ] در رويد در آن سراى بدرود و آزادى ،
ذلِكَ يَوْمُ الْخُلُودِ ( 34 )
آن روز روز جاويد است كان را شب نايد .
لَهُمْ ما يَشاؤُنَ فِيها
، ايشان را در آن هر چه ايشان خواهند ،
وَ لَدَيْنا مَزِيدٌ ( 35 )
و نزديك ما نيز از خواسته و نابيوسيده .
وَ كَمْ أَهْلَكْنا قَبْلَهُمْ
، و چند نيست كرديم پيش از ايشان ،
مِنْ قَرْنٍ هُمْ أَشَدُّ مِنْهُمْ بَطْشاً
، ازينان بزورتر بودند و بركونيده « 2 » تر ،
فَنَقَّبُوا فِي الْبِلادِ
، دور شدند و فراوان رفتند در زمين ،
هَلْ مِنْ مَحِيصٍ ( 36 )
[ نگريد ] تا هيچ از مرگ رستند ؟
هامش
( 1 ) در نسخهء ج : بدل نگردانند
( 2 ) كذا . . .