اى خداوندان مال الاعتبار الاعتبار * و اى خداوندان قال الاعتذار الاعتذار
پيش از آن كين جان عذر آور فرو ماند ز نطق * بيش از آن كين چشم عبرت بين فرو ماند ز كار
سوره ق
1 - النوبة الاولى
( 50 / 18 - 1 )
قوله تعالى :
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
بنام خداوند فراخ بخشايش مهربان .
ق
منم خداوند قادر و قهار قدّوس و قريب
وَ الْقُرْآنِ الْمَجِيدِ ( 1 )
به اين قرآن بزرگوار [ كه رسول راست گوى است و رستاخيز بودنى ] .
بَلْ
نيست چنانك كافران ميگويند ،
عَجِبُوا أَنْ جاءَهُمْ مُنْذِرٌ مِنْهُمْ
، شگفت داشتند كه بايشان آمد آگاه كنندهاى هم از ايشان ،
فَقالَ الْكافِرُونَ
، ناگرويدگان گفتند ،
هذا شَيْءٌ عَجِيبٌ ( 2 )
اين چيزيست شگفت .
أَ إِذا مِتْنا وَ كُنَّا تُراباً
، باش كه ما بميريم و خاك گرديم [ با حياة خواهند برد ما را ] ،
ذلِكَ رَجْعٌ بَعِيدٌ ( 3 )
اين باز بردى است دور [ محال ] .
قَدْ عَلِمْنا ما تَنْقُصُ الْأَرْضُ مِنْهُمْ
، ميدانيم هر چه زمين از ايشان كاهد ،
وَ عِنْدَنا كِتابٌ حَفِيظٌ ( 4 )
و نزديك ما نوشتهاى است آن را نگه دارنده .
بَلْ كَذَّبُوا بِالْحَقِّ لَمَّا جاءَهُمْ
، آرى ايشان دروغ شمردند سخن راست كه بايشان آمد ،
فَهُمْ فِي أَمْرٍ مَرِيجٍ ( 5 )
ايشان در كارىاند شوريده گمان آميز .
أَ فَلَمْ يَنْظُرُوا إِلَى السَّماءِ فَوْقَهُمْ
، در ننگرند در اين آسمان زبر ايشان .
كَيْفَ بَنَيْناها
، كه چون افراشتيم « 1 » ،
وَ زَيَّنَّاها
، و چون نگاشتيم .
وَ ما لَها مِنْ فُرُوجٍ ( 6 )
، و آن را هيچ شكاف و عيب نه .
هامش
( 1 ) در نسخهء الف : اوراشتيم .