آمد و جمع ميان اين روايات آنست كه اول آية كه وحى آمد آيت
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
بود و اينست معنى آن خطاب كه جبرئيل گفت عليه السلام :
اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ
، و اول سورة كه وحى آمد سورهء
يا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ
بود آن اول آيت باشد و اين اول سورة تا جمله روايات درست بود و اللَّه اعلم .
وَ الَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَماءُ بَيْنَهُمْ
، تا آخر سورة صفت صحابهء رسول است و بيان سيرت ايشان كه در مجلس انس رسالت ، خلفاء و وزراء بودند و در بساط عهد اسلام ، نقباء و نجباء بودند . بصحبت نبوّت و رأفت رسالت تأديب و تهذيب يافته و از نظر جلال صمديت توفيق و تقريب ديده ، رب العالمين هر يكى را از ايشان بتشريفى و تقريبى مخصوص كرده :
وَ الَّذِينَ مَعَهُ
، ابو بكر ،
أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ
عمر بن خطاب ،
رُحَماءُ بَيْنَهُمْ
عثمان بن عفان ،
تَراهُمْ رُكَّعاً سُجَّداً
، على بن ابى طالب ( ع ) ،
يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَ رِضْواناً
، بقية العشرة المبشرون بالجنّة .
همچنين از درگاه نبوت و صدر رسالت هر يكى بر وفق سعى و بر قدر سبقت ، خلعتى و مرتبتى يافتند .
فقال ( ص ) : ارحم امتى ابو بكر و اشدّهم فى امر اللَّه عمر . و اصدقهم حياء عثمان . و اقضاهم على .
و بر عموم ايشان را به اين رفعت و اقبال و دولت مخصوص كرد كه -
اللَّه اللَّه فى اصحابى لا تتّخذونهم غرضا من بعدى فمن احبّهم فبحبّى احبّهم و من ابغضهم فببغضى ابغضهم ، و من آذاهم فقد آذانى و من آذانى فقد آذى اللَّه و من آذى اللَّه فيوشك ان يأخذه . و لو ان احدكم انفق مثل احد ذهبا ما ادرك مدّ احدهم و لا نصيفه .
بر كافّهء اهل ايمان واجب است حرمت ايشان نگاه داشتن و قدر ايشان بشناختن و اعتقاد كردن كه بعد از انبياء و رسل هيچ كس را در حضرت عزت ذو الجلال آن رتبت و قربت و منزلت نيست كه ايشان را است و از ايشان صدر مكرم و امام مقدم و پيشگاه محترم صديق اكبر بود ، پس فاروق انور ، پس ذو النورين از هر ، پس مرتضى اشهر ، يكى منبع صدق ، يكى مايهء عدل ، يكى اصل حياء يكى كان سخاء ، واجب بر هر مؤمن موحّد كه باطن خود به اين صفات بيارايد . بصدق با صدّيق موافقت كند . بعدل با فاروق مرافقت كند . بحياء با ذو النورين مشايعت كند .
بسخا با مرتضى متابعت كند تا رب العالمين فردا او را با ايشان حشر كند و ايشان را