هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى
، اللَّه اوست كه فرستاد رسول خويش را براست راهى ،
وَ دِينِ الْحَقِّ
، و دين درست راست ،
لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ
، تا آن را مه آرد و پيروز و غالب بر همهء دنيها ،
وَ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً ( 28 )
، و اللَّه رسول خويش را بگواهى بسنده است .
مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ
، محمد رسول خداست و پيغامبر خداى ،
وَ الَّذِينَ مَعَهُ
، و ايشان كه با وىاند ( از گرويدگان ) ،
أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ
، سختاند بر كافران ،
رُحَماءُ بَيْنَهُمْ
، با يك ديگر بر يكديگر مهرباناند ،
تَراهُمْ رُكَّعاً سُجَّداً
، ايشان را [ نمازگران ] بينى راكعان و ساجدان
يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَ رِضْواناً
، از خداى عز و جل نيكويى و پاداش ميجويند و خوشنودى او ،
سِيماهُمْ فِي وُجُوهِهِمْ
، نشامندى ايشان در رويهاى ايشان ،
مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ
از نشان نماز ،
ذلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْراةِ
، صفت ايشان در تورية موسى اينست ،
وَ مَثَلُهُمْ فِي الْإِنْجِيلِ
، و مثل ايشان در انجيل عيسى ،
كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ
، چون نو كشتى « 1 » كه بيرون داد تخ خويش ، اللَّه بيرون آورد تخ آن ،
فَآزَرَهُ
، و نيروى داد آن را ،
فَاسْتَغْلَظَ
، تا محكم شد [ و نيروى گرفت و بنه كرد كه شاخ بر تاوست ] ،
فَاسْتَوى عَلى سُوقِهِ
، تا بر بنهاء خويش راست ايستاد ،
يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ
، سخت خوش آيد برزگران را تا ايشان را بشگفت آرد ،
لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ
، تا اللَّه برسول خويش و ياران او كافران را به درد آرد .
وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا
، وعده داد اللَّه ايشان را كه بگرويدند ،
وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
و كارهاى نيك كردند ،
مِنْهُمْ
، از ايشان ،
مَغْفِرَةً وَ أَجْراً عَظِيماً ( 29 )
آمرزشى و مزدى بزرگوار .
النوبة الثانية
قوله تعالى :
لَقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ
اين آيت در شأن اهل حديبيه فرو آمد . اصحاب بيعة الرضوان و سبب اين بيعت
هامش
( 1 ) در نسخه ج : كشتى است