و در صفاتش بىهمتايى پيدا . همه عاجزند و او توانا ، همه جاهلند و او دانا . همه در عدداند و او واحد . همه معيوباند و او صمد .
لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ
، علّام سرّ عارفان . ستّار عيب عيبيان . غفّار جرم مجرمان . قهّار و قدّوس و نهان دان . واحد و وحيد در نام و در نشان . قادر و قدير از ازل تا جاودان .
قدير عالم حى مريد * سميع مبصر لبس الجلالا
و فى بعض كتب اللَّه : عبدى اكرمتك به اسمى و ربّيتك بنعمتى و اقمتك فى خدمتى و اهّلتك لصحبتى و اجللتك برؤيتى فمن الطف منّى .
بندهء من ترا بنام خود گرامى كردم و بنعمت خود بپروردم و در خدمت خود بر درگاه خود بداشتم . بلطف خود بصحبت خود رسانيدم ، بفضل خود ديدار خودت كرامت كردم . از من لطيفتر و مهربانتر بر بندگان بگو كيست ؟ چون فضل من در عالم بگو فضل كيست . ؟
حم
حاء مفتاح اسمه - حى . ميم مفتاح اسمه - ملك . يقول تعالى : انا الحى انا الملك . منم خداوند زنده هميشه . منم پادشاه تواننده ، در ذات و در صفات پاينده . هر هست و بودنى را داننده و بتوان و دريافت هر چيز رسنده . خداوندى هست و بوده و بودنى . گفت او شنيدنى ، مهر او پيوستنى و خود ديدنى . اى نورديده و ولايت دل و نعمت جان ، عظيم الشأنى و هميشه مهربانى . نه شكر ترا زبان نه دريافت ترا درمان . اى هم شغل دل و هم غارت جان ، بر آر خورشيد شهود يك بار از افق عيان وز ابر جود قطرهاى چند بر ما باران .
اى نكونام رهى دار مهربان كريم ، گفتت شيرين و صنع زيبا ، فضل تمام و مهر قديم .
اى پيش رو از هر چه بخوبيست جمالت * اى دور شده آفت نقصان و كمالت
قال اهل الاشارة فى قوله : -
حم
اى - حميت قلوب اهل عنايتى فصفّيتها عن خواطر العجب و عريتها عن هواجس النفس فلاح فيها شواهد الدين و اشرقت بنور اليقين .