لَوْ كانَ خَيْراً ما سَبَقُونا إِلَيْهِ
، اگر آن دين راست بوديد ايشان به آن بر ما پيشى نيافتيد ،
وَ إِذْ لَمْ يَهْتَدُوا بِهِ
، و چون راه نمىياوند به آن
فَسَيَقُولُونَ هذا إِفْكٌ قَدِيمٌ ( 11 )
ميگويند اينست دروغى كهن .
وَ مِنْ قَبْلِهِ كِتابُ مُوسى
، و پيش از قرآن نامهء موسى
إِماماً وَ رَحْمَةً
، راهى و پيشوايى بود [ و از اللَّه مهربانى ] ،
وَ هذا كِتابٌ مُصَدِّقٌ
، و اين قرآن نامهايست ، [ توراة را ] گواه درست دارنده ،
لِساناً عَرَبِيًّا
، زبانى تازى ،
لِيُنْذِرَ الَّذِينَ ظَلَمُوا
، تا بيم نمايد ستمكاران را ،
وَ بُشْرى لِلْمُحْسِنِينَ ( 12 )
، و بشارتى نيكوكاران را .
إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ
، ايشان كه گفتند خداوند ما اللَّه است ،
ثُمَّ اسْتَقامُوا
، بپائيدند بر آن ،
فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ ( 13 )
.
بر ايشان بيم نيست و اندوهگن نباشند .
أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ
، ايشانند بهشتيان ،
خالِدِينَ فِيها
جاويد در آن ،
جَزاءً بِما كانُوا يَعْمَلُونَ ( 14 )
بپاداش آنچه ميكردند .
وَ وَصَّيْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَيْهِ
، وصيت كرديم مردم را به پدر و مادر ،
إِحْساناً
، بنيكويى با ايشان ،
حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهاً
، مادر او را بدشوارى و گران بارى برداشت .
وَ وَضَعَتْهُ كُرْهاً
، و بدردمندى و دشوارى بنهاد ،
وَ حَمْلُهُ وَ فِصالُهُ ثَلاثُونَ شَهْراً
و برداشتن او در شكم و شير دادن تا از شير باز كردن سى ماه ،
حَتَّى إِذا بَلَغَ أَشُدَّهُ
، تا مردآسا گردد و به سختى خوى و اندام و هنرهاى خويش رسد ،
وَ بَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَةً
، و تا بچهل سال رسد ،
قالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي
، گفت خداوند من فرا دل من ده و فرازبان من و مرا بر آن دار ،
أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ
، تا آزادى كنم آن نيكويى را كه با من كردى و نعمت كه بر من نهادى ،
وَ عَلى والِدَيَّ
، و بر دو زايندهء من ،
وَ أَنْ أَعْمَلَ صالِحاً تَرْضاهُ
، و تا كردار كنم نيك به پسند تو ،
وَ أَصْلِحْ لِي فِي ذُرِّيَّتِي
و فرزندان و نژاد من نيكان كن ،
إِنِّي تُبْتُ إِلَيْكَ
، من بازگشتم با تو
وَ إِنِّي مِنَ الْمُسْلِمِينَ ( 15 )
و من از مسلمانانم .
أُولئِكَ الَّذِينَ نَتَقَبَّلُ عَنْهُمْ
ايشان آنند كه فراپذيرند از ايشان
أَحْسَنَ ما عَمِلُوا
، نيكوتر آنچه ميكردند ،
وَ نَتَجاوَزُ عَنْ سَيِّئاتِهِمْ
، و از بدهاى ايشان