وَ إِذا حُشِرَ النَّاسُ
، و برستاخيز چون مردمان فراهم آرند ،
كانُوا لَهُمْ أَعْداءً
، آن پرستيدگان ايشان را دشمن باشند ،
وَ كانُوا بِعِبادَتِهِمْ كافِرِينَ ( 6 )
و بپرستش ايشان كافر باشند .
وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ
، و آن گه كه بر ايشان خوانند سخنان ما ، چنان روشن و نيكو ،
قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا
، ناگرويدگان گويند ،
لِلْحَقِّ لَمَّا جاءَهُمْ
، سخن راست را كه بايشان آمد ،
هذا سِحْرٌ مُبِينٌ ( 7 )
اينست جادويى آشكار .
أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ
، يا ميگويند كه محمد اين سخن فرا ساخت .
قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ
، گوى اگر من فرا نهادم و من فرا ساختم ،
فَلا تَمْلِكُونَ لِي مِنَ اللَّهِ شَيْئاً
، من با خداى نتاوم بر شما ، رهايى مرا از خداى هيچ چاره نداريد ،
هُوَ أَعْلَمُ بِما تُفِيضُونَ فِيهِ
، او داناتر عز جلاله به آنچه شما ميرويد در آن [ و سخن ميرانيد ] ،
كَفى بِهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ
، او بگواهى بسنده است ميان من و ميان شما ،
وَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ( 8 )
و اوست آن آمرزگار مهربان .
قُلْ ما كُنْتُ بِدْعاً مِنَ الرُّسُلِ
، گوى من از پيغامبران نه پيشينام ،
وَ ما أَدْرِي ما يُفْعَلُ بِي وَ لا بِكُمْ
، و ندانم كه با من چه خواهند كرد و نه با شما ،
إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا ما يُوحى إِلَيَّ
، پى نميبرم مگر پيغامى كه به من ميرسانند ،
وَ ما أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ مُبِينٌ ( 9 )
، و نيستم من مگر [ آگاه كنندهاى ] ترسانندهء آشكارا .
قُلْ أَ رَأَيْتُمْ
، گوى [ چه گوئيد ] و چه بينيد ،
إِنْ كانَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ كَفَرْتُمْ
، اگر اين سخن و پيغام از نزديك اللَّه است و شما به آن مىكافر شيد « 1 » [ شما را چه عذر بود ] ،
وَ شَهِدَ شاهِدٌ مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ عَلى مِثْلِهِ
و گواهى بداد گواهى از بنى اسرائيل بر آن [ كه اين از نزديك خداست ] ،
فَآمَنَ
و ايمان آورد ،
وَ اسْتَكْبَرْتُمْ
و شما از گواهى ، گردن كشيديد ،
إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ( 10 )
اللَّه پيش ببرند كار و راه نماى ستمكاران نيست .
وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا
، ناگرويدگان گفتند گرويدگان را :
هامش
( 1 ) در نسخهء ج : كافر مىشويد