تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كشف الأسرار وعدة الأبرار ( تفسير خواجه عبد الله انصارى ) ( فارسى ) — صفحة 505

مساهمون:

ص٥٠٥
أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ
كه مپرستيد مگر اللَّه ،
قالُوا لَوْ شاءَ رَبُّنا
گفتند اگر خداوند ما پيغام خواستى « 1 » كه فرستد ،
لَأَنْزَلَ مَلائِكَةً
فريشتگان را فرو فرستادى ،
فَإِنَّا بِما أُرْسِلْتُمْ بِهِ كافِرُونَ ( 14 )
پس ما به آنچه شما را به آن فرستادند ناگرويدگانيم .
فَأَمَّا عادٌ فَاسْتَكْبَرُوا فِي الْأَرْضِ
اما عاد گردن كشيدند در زمين ،
بِغَيْرِ الْحَقِّ
به ناحق « 2 » [ كه ايشان را نبود آن ] ،
وَ قالُوا مَنْ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً
و گفتند كيست از ما با نيروتر ؟
أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَهُمْ
ندانستند كه آن خداى كه ايشان را آفريد ،
هُوَ أَشَدُّ مِنْهُمْ قُوَّةً
از ايشان سخت نيروىترست ،
وَ كانُوا بِآياتِنا يَجْحَدُونَ ( 15 )
و بسخنان ما كافر مىشدند و نمىگرويدند .
فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ رِيحاً صَرْصَراً
فروگشاديم بر ايشان بادى سرد سخت با بانگ
فِي أَيَّامٍ نَحِساتٍ
در روزهاى نحس شوم ،
لِنُذِيقَهُمْ عَذابَ الْخِزْيِ
تا بچشانيم ايشان را عذاب رسوايى ،
فِي الْحَياةِ الدُّنْيا
در زندگانى اين جهان ،
وَ لَعَذابُ الْآخِرَةِ أَخْزى
و عذاب آن جهان رسوا كننده‌تر ،
وَ هُمْ لا يُنْصَرُونَ ( 16 )
و ايشان را فرياد نرسند و يارى ندهند .
وَ أَمَّا ثَمُودُ فَهَدَيْناهُمْ
و اما ثمود ما ايشان را نشان راه داديم ،
فَاسْتَحَبُّوا الْعَمى عَلَى الْهُدى
برگزيدند ايشان نادانى و ناديدن راه بر راست راهى و يافتن راه ،
فَأَخَذَتْهُمْ
فرا گرفت ايشان را ،
صاعِقَةُ الْعَذابِ الْهُونِ
بانگ عذاب با خوارى ،
بِما كانُوا يَكْسِبُونَ ( 17 )
به آن كرده كه ميكردند .
وَ نَجَّيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا
و رهانيديم ايشان را كه بگرويدند ،
وَ كانُوا يَتَّقُونَ ( 18 )
و [ از شرك با من ] مىپرهيزيدند .
وَ يَوْمَ يُحْشَرُ أَعْداءُ اللَّهِ إِلَى النَّارِ
آن روز كه با هم آرند و بدوزخ رانند دشمنان اللَّه را ،
فَهُمْ يُوزَعُونَ ( 19 )
پيشينان را مىنياوند تا پسينان در رسند .
حَتَّى إِذا ما جاؤُها
تا آن گه كه بدوزخ آيند ،
شَهِدَ عَلَيْهِمْ
گواهى دهد بر ايشان ،
سَمْعُهُمْ وَ أَبْصارُهُمْ وَ جُلُودُهُمْ
گوشهاى ايشان و چشمهاى ايشان و فرجهاى ايشان ،
بِما كانُوا يَعْمَلُونَ ( 20 )
به آنچه در دنيا ميكردند .
هامش
( 1 ) - نسخهء الف : خواستيد . ( 2 ) - نسخهء الف : بىحق