إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
ايشان كه بگرويدند و كردارهاى نيك كردند ،
لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ ( 8 )
ايشان را مزدى ناكاست .
قُلْ أَ إِنَّكُمْ لَتَكْفُرُونَ
بگو كافر مىشويد « 1 » شما و نمىگرويد ،
بِالَّذِي خَلَقَ الْأَرْضَ فِي يَوْمَيْنِ
بآنكس كه بيافريد زمين را در دو روز ،
وَ تَجْعَلُونَ لَهُ أَنْداداً
و او را در سخن مىانبازان كنيد ،
ذلِكَ رَبُّ الْعالَمِينَ ( 9 )
و او خداوند جهانيان است .
وَ جَعَلَ فِيها رَواسِيَ مِنْ فَوْقِها
و در زمين كوهها آفريد بر زبر او ،
وَ بارَكَ فِيها
و بركت كرد در زمين ،
وَ قَدَّرَ فِيها أَقْواتَها
و باز انداخت در ان روزيها ،
فِي أَرْبَعَةِ أَيَّامٍ
در تمامى چهار روز ،
سَواءً لِلسَّائِلِينَ ( 10 )
يكسان ميرسد آن روزيها آن را كه جويد و خواهد [ و آن را كه خاموش بود و نخواهد ]
ثُمَّ اسْتَوى إِلَى السَّماءِ
آن گه پس آهنگ آسمان كرد :
وَ هِيَ دُخانٌ
و آن نيز دود بود ،
فَقالَ لَها وَ لِلْأَرْضِ
آسمان را گفت و زمين را :
ائْتِيا طَوْعاً أَوْ كَرْهاً
با فرمان بردارى آئيد و بايستيد « 2 » خوش كامه يا بناكام ،
قالَتا أَتَيْنا طائِعِينَ ( 11 )
هر دو گفتند آمديم خوش كامگان .
فَقَضاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ
سپرى كرد آن را هفت آسمان ،
فِي يَوْمَيْنِ
در دو روز ،
وَ أَوْحى فِي كُلِّ سَماءٍ أَمْرَها
و فرمان داد در آسمانها بهر كار كه خواست ،
وَ زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِمَصابِيحَ
و بياراستيم آسمان دنيا را بچراغها ،
وَ حِفْظاً
و نگه داشت كرديم [ آن چراغها را از ديو نيوشنده ]
ذلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ ( 12 )
آن ساخته و باز انداختهء آن تواناى داناست .
فَإِنْ أَعْرَضُوا
اگر روى برگردانند [ از پذيرفتن اين پيغام ] ،
فَقُلْ أَنْذَرْتُكُمْ
گوى آگاه كردم و بيم نمودم شما را ،
صاعِقَةً مِثْلَ صاعِقَةِ عادٍ وَ ثَمُودَ ( 13 )
بانگى سوزان چون صاعقه كه بعاد و ثمود رسيد .
إِذْ جاءَتْهُمُ الرُّسُلُ
آن گه كه بايشان آمد هود و صالح ،
مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَ مِنْ خَلْفِهِمْ
پيشتر هود آمد به عاد و پس صالح به ثمود ،
هامش
( 1 ) - نسخهء الف : گوى مىكافرشيد .
( 2 ) - نسخهء الف : بيستيد