شاكرا لربك
بِالْعَشِيِّ وَ الْإِبْكارِ
يعنى صلاة العصر و صلاة الفجر . و قال ابن عباس :
يعنى الصلوات الخمس . و قال الحسن : كان هذا قبل فرض الصلوات بمكة ركعتان بكرة و ركعتان بالعشىّ
إِنَّ الَّذِينَ يُجادِلُونَ فِي آياتِ اللَّهِ بِغَيْرِ سُلْطانٍ أَتاهُمْ
- در نزول اين آيت مفسران را دو قول است : يكى آنست كه در شأن كفار قريش فرو آمد كه پيوسته بر مصطفى صلوات اللَّه و سلامه عليه و مؤمنان مىپيچيدند و در ابطال آيات مىكوشيدند ، رب العالمين فرمود : آن جدال و خصومت ايشان با شما از كبر و حسد است ، آن مرادى بزرگ است كه در دل ايشان كه طمع ميدارند كه بر شما غلبه كنند و شما را بر خود كم آرند ، و ايشان هرگز به اين مراد نرسند و اين مقصود نيابند ،
قال النبى ( ص ) : « يحشر الجبّارون المتكبرون يوم القيمة فى صورة الذر يطؤهم الناس لهوا نهم على اللَّه عز و جل و لا يدخل الجنة من كان فى قلبه مثقال ذرة من خردل من كبر » .
قول ديگر آنست كه اين آيت در شأن جهودان فرو آمد كه گفتند : صاحب ما مسيح بن داود يعنى دجال در آخر الزمان بيرون آيد و سلطان او در برّ و بحر منبسط گردد و ملك زمين با ما افتد و ما بر عرب غلبه كنيم ، رب العالمين گفت :
ما هُمْ بِبالِغِيهِ
اين جهودان كه اين سخن باطل ميگويند خود بدجّال در نرسند ، اما تو اى محمد بما استعاذت كن از فتنهء دجال و شر وى
فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ
من فتنة الدجال ،
إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ
.
قال رسول اللَّه ( ص ) : « تعوذوا باللّه من عذاب النار فقالوا نعوذ باللّه من عذاب النار ، ثم قال : تعوذوا باللّه من عذاب القبر ، قالوا نعوذ باللّه من عذاب القبر ، ثم قال : تعوذوا باللّه من الفتن ما ظهر منها و ما بطن ، قالوا نعوذ باللّه من الفتن ما ظهر منها و ما بطن ، ثمّ قال : تعوذوا باللّه من فتنة الدجال ، قالوا : نعوذ باللّه من فتنة الدجال » .
خبر درست است از أسماء بنت يزيد الانصارية گفت : رسول خدا در خانهء من بود و حديث دجال مىرفت ، مصطفى عليه الصلاة و السلام فرمود : پيش از خروج وى بسه سال يك سال آسمان باران ثلثى باز گيرد و زمين از نبات خويش ثلثى باز گيرد ، ديگر سال آسمان از باران خويش دو ثلث باز گيرد و زمين از نبات خويش دو ثلث باز گيرد ،