40 - سورة المؤمن - ( مكية )
1 - النوبة الاولى
( 40 / 14 - 1 )
« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ »
بنام خداوند فراخ بخشايش مهربان
حم ( 1 )
بحلم من بملك من .
تَنْزِيلُ الْكِتابِ مِنَ اللَّهِ
فرو فرستادن اين نامه از خداست ،
الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ ( 2 )
آن تاوندهء دانا .
غافِرِ الذَّنْبِ
آمرزندهء گناه ،
وَ قابِلِ التَّوْبِ
و پذيرندهء بازگشت ،
شَدِيدِ الْعِقابِ
سخت عقوبت ، سخت گير ،
ذِي الطَّوْلِ
با بىنيازى و نيكوكارى ،
لا إِلهَ إِلَّا هُوَ
نيست خدايى جز او ،
إِلَيْهِ الْمَصِيرُ ( 3 )
با اوست بازگشت .
ما يُجادِلُ فِي آياتِ اللَّهِ
پيچ نيارد در سخنان اللَّه ،
إِلَّا الَّذِينَ كَفَرُوا
مگر ايشان كه كافر شدند ،
فَلا يَغْرُرْكَ
مفريبا « 1 » ترا ،
تَقَلُّبُهُمْ فِي الْبِلادِ ( 4 )
گشتن ايشان ايمن در جهان [ امروز ] .
كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ
دروغ زن گرفت پيش از ايشان قوم نوح نوح را ،
وَ الْأَحْزابُ مِنْ بَعْدِهِمْ
و سپاهها از پس ايشان ،
وَ هَمَّتْ كُلُّ أُمَّةٍ بِرَسُولِهِمْ
و آهنگ كرد هر گروهى ازيشان بپيغامبر خويش ،
لِيَأْخُذُوهُ
تا او را بگيرند [ و بكشند ] ،
وَ جادَلُوا بِالْباطِلِ
و بدروغ خويش پيكارها كردند ،
لِيُدْحِضُوا بِهِ الْحَقَّ
تا حق و سخن راست با آن دروغ تباه كنند ،
فَأَخَذْتُهُمْ
فرا گرفتم ايشان را
فَكَيْفَ كانَ عِقابِ ( 5 )
چون بود گرفتن من بعقوبت .
هامش
( 1 ) - نسخهء الف : مفرهيبا .