از خداوند خويش ،
فَوَيْلٌ لِلْقاسِيَةِ قُلُوبُهُمْ مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ
ويل نفرين و تباهى سخت دلان را از ياد خدا ،
أُولئِكَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ ( 22 )
ايشان در گمراهيى آشكاراند .
اللَّهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الْحَدِيثِ
اللَّه فرو فرستاد بدرنگ نيكوتر سخن ،
كِتاباً مُتَشابِهاً
نامهاى هموار مانند يكديگر در نيكويى و راستى ،
مَثانِيَ
دو تو دو تو و ديگر باره ديگر باره ،
تَقْشَعِرُّ مِنْهُ
بلرزد و بخيزد از ان ،
جُلُودُ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ
پوست ايشان كه از خداوند خويش ميترسند [ و مويهاى ايشان از ياد كرد وعيد ] ،
ثُمَّ تَلِينُ جُلُودُهُمْ وَ قُلُوبُهُمْ إِلى ذِكْرِ اللَّهِ
آن گه بيارامد پوستها و مويهاى ايشان بر تنها و دلهاى ايشان با خداى [ چون وعدهء او و مهربانى او ياد كنند ] ،
ذلِكَ هُدَى اللَّهِ
اين راهنمونى اللَّه است ،
يَهْدِي بِهِ مَنْ يَشاءُ
راه مينمايد به آن او را كه ميخواهد [ ميان بيم و اميد ] ،
وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ
و هر كه اللَّه او را بيراه كرد ،
فَما لَهُ مِنْ هادٍ ( 23 )
او را راهنمايى نيست .
أَ فَمَنْ يَتَّقِي بِوَجْهِهِ سُوءَ الْعَذابِ
باش آن كس كه بر وى خويش از آتش مىپرهيزد و بد عذاب از خود بازميدارد
يَوْمَ الْقِيامَةِ
روز رستاخيز [ او چون رستگاران است ] ؟
وَ قِيلَ لِلظَّالِمِينَ
و گويند ستمكاران را :
ذُوقُوا ما كُنْتُمْ تَكْسِبُونَ ( 24 )
چشيد پاداش آنچه ميكرديد
كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ
دروغ زن گرفتند پيغامبران را ايشان كه پيش از قوم تو بودند ،
فَأَتاهُمُ الْعَذابُ
تا بايشان آمد عذاب ،
مِنْ حَيْثُ لا يَشْعُرُونَ ( 25 )
از انجا كه ندانستند .
فَأَذاقَهُمُ اللَّهُ الْخِزْيَ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا
تا بچشانيد اللَّه ايشان را رسوايى در زندگانى اين جهان ،
وَ لَعَذابُ الْآخِرَةِ أَكْبَرُ
و عذاب آن جهان مهتر و بزرگتر ،
لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ ( 26 )
[ چون نيك آيند ] اگر دانندى .
وَ لَقَدْ ضَرَبْنا لِلنَّاسِ فِي هذَا الْقُرْآنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ
زديم مردمان را درين قرآن از هر سانى ،
لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ( 27 )
تا مگر پند پذيرند .
قُرْآناً عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِي عِوَجٍ
قرآنى تازى بىهيچ كژى ،
لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ( 28 )