فَاعْبُدُوا ما شِئْتُمْ مِنْ دُونِهِ
مىپرستيد هر چه خواهيد فرود ازو ،
قُلْ إِنَّ الْخاسِرِينَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ
بگو زيانكاران ايشانند كه از خويشتن درمانند ،
وَ أَهْلِيهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ
و از كسان خويش در مانند روز رستاخيز ،
أَلا ذلِكَ هُوَ الْخُسْرانُ الْمُبِينُ ( 15 )
آگاه باشيد « 1 » كه زيانكارى آشكارا آنست .
لَهُمْ مِنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِنَ النَّارِ
بر زبر ايشان طبقهايى از آتش ،
وَ مِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ
و زير ايشان طبقهايى از آتش ،
ذلِكَ يُخَوِّفُ اللَّهُ بِهِ عِبادَهُ
اين آنست كه اللَّه ميترساند به آن بندگان خويش را ،
يا عِبادِ فَاتَّقُونِ ( 16 )
اى بندگان من بپرهيزيد از [ خشم و عذاب ] من .
وَ الَّذِينَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوتَ
و ايشان كه بپرهيزيدند از پرستيدههاى ناسزا ،
أَنْ يَعْبُدُوها
كه آن را پرستند ،
وَ أَنابُوا إِلَى اللَّهِ
و با اللّه گشتند ببندگى ،
لَهُمُ الْبُشْرى
ايشانراست بشارت ،
فَبَشِّرْ عِبادِ ( 17 )
بشارت ده بندگان مرا .
الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ
ايشان كه سخن مىنيوشند از تو ،
فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ
و پى مىبرند بنيكوتر آن ،
أُولئِكَ الَّذِينَ هَداهُمُ اللَّهُ
ايشان آنند كه راه نمود اللَّه ايشان را ،
وَ أُولئِكَ هُمْ أُولُوا الْأَلْبابِ ( 18 )
و ايشانند كه زيركانند و خردمندان .
أَ فَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذابِ
كسى كه برو درست گشت وعيد اللَّه و در علم اللَّه سزاى عذاب گشت ،
أَ فَأَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِي النَّارِ ( 19 )
باش توانى كه از آتش بيرون آرى آن كس را كه [ گفت من آنست كه ] او در آتش است ؟
لكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ
ايشان بارى كه بپرهيزيدند از خشم و عذاب خداوند خويش ،
لَهُمْ غُرَفٌ
ايشانراست وركدها « 2 » ،
مِنْ فَوْقِها غُرَفٌ
از زبرهاى آن نيز و ركدها ،
مَبْنِيَّةٌ
بخشت زرين و سيمين برآورده ،
تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ
ميرود زير درختان آن جويها ،
وَعْدَ اللَّهِ لا يُخْلِفُ اللَّهُ الْمِيعادَ ( 20 )
وعدهايست كه
هامش
( 1 ) - نسخهء الف : بيد .
( 2 ) - وركد مركب از ور بر كد بمعنى خانه يعنى بالاخانه .