2 - النوبة الاولى
( 39 / 21 - 9 )
أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ
آن كس كه او فرمان بر دارست و ايستاده به بندگى ،
آناءَ اللَّيْلِ
در پاسهاى شب ،
ساجِداً وَ قائِماً
گاه روى بر زمين نهاده و گاه ايستاده بپاى ،
يَحْذَرُ الْآخِرَةَ
و مىباز پرهيزد از عذاب آن جهان ،
وَ يَرْجُوا رَحْمَةَ رَبِّهِ
و مى بيوسد بخشايش خداوند خويش ،
قُلْ هَلْ يَسْتَوِي
گوى هرگز همسان باشند ؟
الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ
ايشان كه دانند و ايشان كه ندانند ؟
إِنَّما يَتَذَكَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ ( 9 )
ايشان پند پذيرند و حق دريابند « 1 » كه خرد دارند .
قُلْ
بگو اى محمد خداى ميگويد :
يا عِبادِ الَّذِينَ آمَنُوا
اى بندگان من كه گرويدهايد ،
اتَّقُوا رَبَّكُمْ
بپرهيزيد از خشم و عذاب خداوند خويش ،
لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا
ايشانراست كه نيكويى كردند و نيكو در آمدند در اسلام ،
فِي هذِهِ الدُّنْيا حَسَنَةٌ
درين جهان نيكويى ،
وَ أَرْضُ اللَّهِ واسِعَةٌ
و زمين خداى فراخ است ،
إِنَّما يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسابٍ ( 10 )
جز ازين نيست كه بشكيبايان سپارند مزد ايشان بيشمار و بىاندازه .
قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ
بگو اى محمد مرا فرمودند ،
أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ
كه اللَّه را پرستم ،
مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ ( 11 )
پاك دارنده او را پرستش خويش .
وَ أُمِرْتُ لِأَنْ أَكُونَ أَوَّلَ الْمُسْلِمِينَ ( 12 )
و فرمودند مرا بآنك اوّل كسى باشم از گردن نهادگان .
قُلْ إِنِّي أَخافُ
بگو من ميترسم ،
إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي
اگر سر كشم از خداوند خويش و نافرمان باشم ،
عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ( 13 )
ترسم از عذاب روزى بزرگ .
قُلِ اللَّهَ أَعْبُدُ
بگو اللَّه را پرستم ،
مُخْلِصاً لَهُ دِينِي ( 14 )
پاك دارنده او را پرستش خويش .
هامش
( 1 ) - نسخهء الف : درياوند .