گرفت ،
فَحَقَّ عِقابِ ( 14 )
تا سزا گشت و كردنى و رسانيدنى سرانجام بد نمودن من ايشان را .
وَ ما يَنْظُرُ هؤُلاءِ
چشم نمىدارند اينان ،
إِلَّا صَيْحَةً واحِدَةً
مگر يك بانگ ،
ما لَها مِنْ فَواقٍ ( 15 )
كه از آن هيچ بر آسودن نه .
وَ قالُوا رَبَّنا
و گفتند خداوند ما ،
عَجِّلْ لَنا قِطَّنا
فراشتاب ما را بهرهء ما [ كه محمد ميگويد كه ما را ساختهاى ] ،
قَبْلَ يَوْمِ الْحِسابِ ( 16 )
پيش از روز شمار .
اصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ
شكيبايى كن بر آنچه ايشان ميگويند .
وَ اذْكُرْ عَبْدَنا داوُدَ
و ياد كن رهى ما را داود ،
ذَا الْأَيْدِ
مرد با نيروى در پرستگارى ما
إِنَّهُ أَوَّابٌ ( 17 )
كه او پرستگارى بود خداى ستاى با خداى گردنده .
النوبة الثانية
بدان كه اين سوره هشتاد و هشت آيت است و هفتصد و سى و دو كلمه و سه هزار و شصت و هفت حرف ، جمله به مكه فرو آمد از آسمان و مكّى شمرند ، و درين سوره ناسخ و منسوخ نيست مگر دو آيت : يكى
إِنْ يُوحى إِلَيَّ إِلَّا أَنَّما أَنَا نَذِيرٌ مُبِينٌ
معنى نذرات درين آيت منسوخ است بآيت سيف ، ديگر آيت
وَ لَتَعْلَمُنَّ نَبَأَهُ بَعْدَ حِينٍ
منسوخ است بآيت سيف . سعيد مسيب گفت : بلغنى انه ما من عبد يقرأ ص كلّ ليلة الّا اهتزّ له العرش .
قوله تعالى : « ص » - مفسران را درين حرف قولهاست مختلف ابن عباس گفت و ضحاك : «
ص
» اى - صدق اللَّه و صدق محمد . به اين قول «
وَ الْقُرْآنِ ذِي الذِّكْرِ
» قسم است و جواب قسم فرا پيش داشته ميگويد : به اين قرآن بزرگوار با شرف با بيان كه اللَّه راست گفت و محمد راست گفت . و گفتهاند : در آسمان بحرى است كه عرش اللَّه بران بحر است و « ص » نام آن بحر است . و قيل : هو اسم من أسماء اللَّه . و قيل : هو اسم للقرآن . و قيل : هو اسم للسّورة . و در شواذّ خواندهاند : « صاد » بفتح دال ، يعنى