إِنَّ هذا لَشَيْءٌ يُرادُ ( 6 )
اين چيزيست كه بما ميخواهند و مكرى كه بر ما ميسازند .
ما سَمِعْنا بِهذا
نشنيدهايم اين سخن ،
فِي الْمِلَّةِ الْآخِرَةِ
در كيش پسينه [ كه ترسايان دارند ] ،
إِنْ هذا إِلَّا اخْتِلاقٌ ( 7 )
نيست اين مگر دروغى فرا ساختن
أَ أُنْزِلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ مِنْ بَيْنِنا
باش اين پيغام و اين ذكر راست بوى فرو فرستادند از ميان ما ؟
بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ مِنْ ذِكْرِي
دروغ نيست كه ايشان در گمانىاند از سخن من ،
بَلْ لَمَّا يَذُوقُوا عَذابِ ( 8 )
دروغ نيست كه ايشان انيز « 1 » نچشيدهاند عذاب من .
أَمْ عِنْدَهُمْ خَزائِنُ رَحْمَةِ رَبِّكَ
يا نزديك ايشان است خزينههاى بخشايش خداوند تو ،
الْعَزِيزِ الْوَهَّابِ ( 9 )
خداوندى بزرگ توان فراخ بخش .
أَمْ لَهُمْ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما
يا پادشاهى آسمانها و زمينها و آنچه آن ميان ايشانراست ،
فَلْيَرْتَقُوا فِي الْأَسْبابِ ( 10 )
گوى تا برانند در درهاى آسمان .
جُنْدٌ ما هُنالِكَ
اين سپاه كه ايدراند از دشمنان تو ،
مَهْزُومٌ مِنَ الْأَحْزابِ ( 11 )
هم سپاهىاند چون سپاههاى دشمنان پيغامبران پيش از تو باز شكستنى و برتاختنى .
كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ
دروغ زن گرفت پيش از قريش ،
قَوْمُ نُوحٍ وَ عادٌ وَ فِرْعَوْنُ ذُو الْأَوْتادِ ( 12 )
قوم نوح ، نوح را و عاد ، هود را و فرعون آن كشندهء بميخ بند ؛ دروغ زن گرفت موسى را ،
وَ ثَمُودُ وَ قَوْمُ لُوطٍ وَ أَصْحابُ الْأَيْكَةِ
و ثمود ، صالح را و قوم لوط لوط را و اصحاب ايكه ، شعيب را ،
أُولئِكَ الْأَحْزابُ ( 13 )
ايناند آن سپاههاى پيشينان [ كه اللَّه ايشان را كم آورد و بازگشت ] .
إِنْ كُلٌّ إِلَّا كَذَّبَ الرُّسُلَ
نبود از ايشان كس مگر كه پيغامبران مرا دروغ زن
هامش
( 1 ) - نسخهء الف : نيز .