وَ ما مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقامٌ مَعْلُومٌ ( 164 )
و نيست از ما هيچ كس مگر كه او را ايستادن گاهى است پرستش را ، شناخته و دانسته ،
وَ إِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ ( 165 )
و ما قطار دارانايم پرستش اللَّه را
وَ إِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ ( 166 )
و ما ستايندگانيم به پاكى او را .
وَ إِنْ كانُوا لَيَقُولُونَ ( 167 )
هيچ نبود مگر كه ميگفتند :
لَوْ أَنَّ عِنْدَنا ذِكْراً مِنَ الْأَوَّلِينَ ( 168 )
اگر بنزديك ما بودى سخنى و نامهاى و باز گفتى از قصّههاى پيشينان .
لَكُنَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ ( 169 )
ما به آن نامه خداى را براستى پرستگاران بوديمى و از دل پاك رهيكان .
فَكَفَرُوا بِهِ
پس به آن ياد و نامه كه بايشان آمد كافر شدند ،
فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ( 170 )
آرى آگاه شوند .
وَ لَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنا
بدرستى كه پيش شد سخنان ما ،
لِعِبادِنَا الْمُرْسَلِينَ ( 171 )
بندگان فرستادگان ما را .
إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَ ( 172 )
كه ايشان آنند كه يارى دادگان مناند .
وَ إِنَّ جُنْدَنا لَهُمُ الْغالِبُونَ ( 173 )
و سپاه ما ايشاناند كه آخر به آمده و از شكنندهء ايشانند .
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ
روى گردان ازيشان ،
حَتَّى حِينٍ ( 174 )
تا يك چندى .
وَ أَبْصِرْهُمْ
و ايشان را سير ببين ،
فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ( 175 )
كه ايشان روز خويش بخواهند ديد .
أَ فَبِعَذابِنا يَسْتَعْجِلُونَ ( 176 )
باش به عذاب ما مىشتابند ؟
فَإِذا نَزَلَ بِساحَتِهِمْ
آن گه كه عذاب بدر سرايهاى ايشان فرو آيد ،
فَساءَ صَباحُ الْمُنْذَرِينَ ( 177 )
بدا بامداد آگاه كردگان بيم نمودگان .
وَ تَوَلَّ عَنْهُمْ
روى گردان ازيشان ،
حَتَّى حِينٍ ( 178 )
تا يك چندى .