أَلا إِنَّهُمْ مِنْ إِفْكِهِمْ
آگاه باشيد « 1 » كه ايشان از دروغ زنى ايشانست ،
لَيَقُولُونَ ( 151 ) وَلَدَ اللَّهُ
كه ميگويند كه
اللَّه فرزند زاد ،
وَ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ ( 152 )
ايشان دروغ زناناند .
أَصْطَفَى الْبَناتِ عَلَى الْبَنِينَ ( 153 )
برگزيد دختران را بر پسران ؟
ما لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ ( 154 )
چه رسيد شما را چونست اين حكم كه ميكنيد و اين سخن كه مىگوييد ؟ !
أَ فَلا تَذَكَّرُونَ ( 155 )
در نيابيد و نپذيريد ؟
أَمْ لَكُمْ سُلْطانٌ مُبِينٌ ( 156 )
يا شما را حجّتى پيدا و دست آويزى درست هست ؟
فَأْتُوا بِكِتابِكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ( 157 )
بياريد اين نامهء خويش كه داريد از من اگر مىراست گوئيد .
وَ جَعَلُوا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَباً
ميان اللَّه و ميان فريشتگان نژاد ساختند ،
وَ لَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ
و بدانستهاند فريشتگان ،
إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ( 158 )
كه پرستگاران ايشان در آتش حاضر كردنىاند .
سُبْحانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ ( 159 )
پاكى و بىعيبى خداى را از ان صفت و چونى كه ايشان ميگويند .
إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ ( 160 )
مگر آن صفت كه بندگان مخلصان پاكدلان ميكنند او را .
فَإِنَّكُمْ وَ ما تَعْبُدُونَ ( 161 )
شما و اينان كه بباطل مىپرستيد .
ما أَنْتُمْ عَلَيْهِ بِفاتِنِينَ ( 162 )
بىراه كننده نيستيد كسى را برو كه اللَّه است .
إِلَّا مَنْ هُوَ صالِ الْجَحِيمِ ( 163 )
مگر كسى را كه او خود درخواست من و دانش من به آتش شدنى است .
هامش
( 1 ) - نسخهء الف : بيد .