پس ؛
لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ( 45 )
مگر ببخشايند بر شما .
وَ ما تَأْتِيهِمْ مِنْ آيَةٍ مِنْ آياتِ رَبِّهِمْ
نيايد بايشان هيچ نشانى از نشانهاى خداوند ايشان [ و پيغامى از پيغامهاى او ] ،
إِلَّا كانُوا عَنْها مُعْرِضِينَ ( 46 )
مگر از ان روى گردانيده ميباشند .
وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ أَنْفِقُوا
و چون ايشان را گويند نفقه كنيد بر درويشان ،
مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ
از آنچه اللَّه شما را روزى داد ،
قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا
ناگرويدگان ايشان گويند گرويدگان را :
أَ نُطْعِمُ مَنْ لَوْ يَشاءُ اللَّهُ أَطْعَمَهُ
ما طعام دهيم كسى را كه اگر اللَّه خواهد او را خود طعام دهد ؟
إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا فِي ضَلالٍ مُبِينٍ ( 47 )
نيستيد شما مگر در گمراهيى آشكارا .
وَ يَقُولُونَ مَتى هذَا الْوَعْدُ
و ميگويند اين هنگام رستاخيز كى خواهد بود ؟
إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ( 48 )
[ باز نمائيد با ما ] اگر راست مىگوييد .
ما يَنْظُرُونَ إِلَّا صَيْحَةً واحِدَةً
چشم نميدارند مگر يك بانك ،
تَأْخُذُهُمْ وَ هُمْ يَخِصِّمُونَ ( 49 )
كه فرا گيرد ايشان را و ايشان با هم بر آويخته .
فَلا يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَةً
نه اندرزى توانند كه كنند ،
وَ لا إِلى أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَ ( 50 )
و نه توانند كه با خاندان خويش آيند .
وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ
و دردمند در صور ،
فَإِذا هُمْ مِنَ الْأَجْداثِ إِلى رَبِّهِمْ يَنْسِلُونَ ( 51 )
ايشان از گورها بسوى خداوند خويش مىپويند شتابان .
قالُوا يا وَيْلَنا
گويند اى ويل و نفريغ و هلاك بر ما ،
مَنْ بَعَثَنا مِنْ مَرْقَدِنا
كه بيدار كرد و بينگيخت ما را از اين خوابگاه ما ؟ !
هذا ما وَعَدَ الرَّحْمنُ
اين آنست كه رحمن وعده داده بود ما را ،
وَ صَدَقَ الْمُرْسَلُونَ ( 52 )
و فرستادگان او راست گفتند .
إِنْ كانَتْ إِلَّا صَيْحَةً واحِدَةً
نبود مگر يك بانك ،
فَإِذا هُمْ جَمِيعٌ
كه ايشان را همه بهم ،
لَدَيْنا مُحْضَرُونَ ( 53 )
نزديك ما حاضر كردگان باشند .