3 - النوبة الاولى
( 36 / 54 - 31 )
قوله تعالى :
أَ لَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنا قَبْلَهُمْ مِنَ الْقُرُونِ
نمىبينند كه چند تباه كرديم پيش ازيشان گروه گروه ،
أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لا يَرْجِعُونَ ( 31 )
كه كسى ازيشان باز نمىآيد ؟
وَ إِنْ كُلٌّ
و نيستند ايشان همه ،
لَمَّا جَمِيعٌ
مگر همه بهم ،
لَدَيْنا مُحْضَرُونَ ( 33 )
نزديك ما حاضر كردگان .
وَ آيَةٌ لَهُمُ
و يك نشان [ از نشانهاى كردگارى و توانايى ما بر مرده زنده گردانيدن ] ؛
الْأَرْضُ الْمَيْتَةُ أَحْيَيْناها
زمين مرده است كه بباران زنده گردانيم ،
وَ أَخْرَجْنا مِنْها حَبًّا
و بيرون آريم ازين زمين دانهء درودنى « 1 » ،
فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ ( 33 )
تا از ان ميخورند .
وَ جَعَلْنا فِيها جَنَّاتٍ
و در ان زمين بوستانها كرديم و آفريديم ،
مِنْ نَخِيلٍ وَ أَعْنابٍ
ازين خرمابنان ورزان ،
وَ فَجَّرْنا فِيها مِنَ الْعُيُونِ ( 34 )
و برگشاديم در ان زمين چشمههاى روان .
لِيَأْكُلُوا مِنْ ثَمَرِهِ
تا ميخورند از ميوههاى آن ،
وَ ما عَمِلَتْهُ أَيْدِيهِمْ
و از آنچه ايشان كشتند و نشاندند ،
أَ فَلا يَشْكُرُونَ ( 35 )
بآزادى نباشند و كردگار را نپرستند ؟
سُبْحانَ الَّذِي خَلَقَ الْأَزْواجَ كُلَّها
پاكى و بىعيبى آن خداى را كه بيافريد همه گونها را از آفريدگان جفت جفت ،
مِمَّا تُنْبِتُ الْأَرْضُ
از آنچه زمين ميروياند ،
وَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ
و از تنهاى مردمان و ديگر همهء جانوران ؛
وَ مِمَّا لا يَعْلَمُونَ ( 36 )
و از آنچه آفريدگان ندانند .
هامش
( 1 ) - نسخهء ج : درونى .