من ذكرنى
روان گردد ، آن ساعت آسمان و زمين از غيرت فرو گدازند و در اين اطباق كونين زبانهاى تعطّش از عين شوق بگشايند كه و للارض من كأس الكرام نصيب ، عزيز كسى كه آن ساعت بستر و بالين وداع كند و روى بمحراب عبادت نهد و درد خود را مرهم جويد ، شريف وقتى كه آنست ، عزيز ساعتى آن ساعت كه جلال احديّت بنعت صمديّت بساط نزول بيفكند و با تو اين خطاب كند كه هل من سائل ؟ هل من تائب ؟ - هيچ درد زدهاى را سؤالى هست تا جام اجابت در كام او ريزيم ؟ هيچ تائبى هست تا مركب قبول باستقبال او فرستيم ؟ هيچ عاصيى هست تا جريدهء جريمهء او را توقيع غفران كشيم .
خليلى هل ابصرتما او سمعتما * با كرم من مولى تمشى الى عبد ؟
وَ اضْرِبْ لَهُمْ مَثَلًا أَصْحابَ الْقَرْيَةِ
خبر ميدهد از بازداشتگان عدل ازل ،
وَ جاءَ مِنْ أَقْصَا الْمَدِينَةِ رَجُلٌ يَسْعى
نشان ميدهد از برداشتگان لطف قدم ، آن بازداشتگان عدل را داغ قطيعت بر نهاد كه
لَمْ يُرِدِ اللَّهُ أَنْ يُطَهِّرَ قُلُوبَهُمْ
، اين برداشتگان لطف ازل را بالزام از راه تقوى در كشيد كه
وَ أَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوى
، آن راندهء
اخْسَؤُا فِيها وَ لا تُكَلِّمُونِ
و اين خواندهء
وَ اللَّهُ يَدْعُوا إِلى دارِ السَّلامِ
مقبولان حضرت ديگراند و مطرودان قطيعت ديگر ، مقبولان حضرت را ميگويد :
أُولئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
، مطرودان قطيعت را ميگويد :
أُولئِكَ حِزْبُ الشَّيْطانِ أَلا إِنَّ حِزْبَ الشَّيْطانِ هُمُ الْخاسِرُونَ
كرم و رحمت او مقرعهء عزت پيش مركب دولت حزب اللَّه مىزند و چون و چرا نه ، جبروت و كبرياى او كوس قهر و سياست در دماغ حزب الشيطان ميكوبد و روى سؤال نه ، و كس را بر اسرار جلال ذو الجلال اطّلاع نه امير المؤمنين على كرّم اللَّه وجهه گويد : يكى را در خاك مىنهادم سه بار روى او بجانب قبله كردم هر بار روى از قبله بگردانيد ، پس ندايى شنيدم كه اى على دست بدار آن را كه ما ذليل كرديم تو او را عزيز نتوانى كرد . كرامت خواندگان و اهانت راندگان همه از درگاه جلال اوست و بارادت و مشيّت اوست
تُعِزُّ مَنْ تَشاءُ وَ تُذِلُّ مَنْ تَشاءُ
نشان كرامت بنده آنست كه مردوار در آيد و جان و دل و روزگار