النوبة الثالثة
قوله تعالى :
ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ . . .
- خداوند عالم كردگار مهربان نوازندهء بندگان جلّ جلاله و تقدّست أسماؤه و تعالت صفاته ، امّت احمد را اندرين آيت تشريف داد بهفت كرامت تشريفى تمام و تكريمى بزرگ و نواختى بىنهايت ، و از فرزندان آدم هيچكس اين هفت كرامت بهم نيافت مكر اين امّت . از ان هفت سه چيز در صدر آيت است : اوّل
أَوْرَثْنَا
، ديگر
اصْطَفَيْنا
، سديگر
عِبادِنا
.
أَوْرَثْنَا
وارثان خواند ،
اصْطَفَيْنا
برگزيدگان خواند ،
عِبادِنا
بندگان خواند ؛ ميراث بران ما ، برگزيدگان ما ، بندگان پذيرفتگان ما . چون وارثان خواند ، بحقيقت ميراث وانستاند ، چون برگزيدگان خواند ؛ در علم وى غلط نيست ردّ نكند ، چون پذيرفتگان خواند ؛ با عيب بنيفكند .
أَوْرَثْنَا
ميراث داديم ، نور هدى دولت دين عزّ علم آئين معرفت بهاى ايمان بركت سنّت ميوهء حكمت اين همه كرا داديم ،
الَّذِينَ اصْطَفَيْنا
ايشان را كه برگزيديم چون ميگزيديم عيب مىديديم ، رهى را به بىنيازى خود چنانك بود برگزيديم اى محمد ! آن روز كه ما امّت ترا گزيديم فريشتگان دراز عمر پر طاعت ميديديم ، آن روز كه در نحل ضعيف عسل نهاديم بازان با قوّت ميديديم آن روز كه آن كرمك ضعيف را ابريشم داديم ماران با هيبت ميديديم ، آن روز كه آهوى دشتى را مشك داديم شيران با صولت ميديديم ، آن روز كه گاو بحرى را عنبر داديم پيلان با عظمت ميديديم ، آن روز كه در صدف مرواريد نهاديم نهنگان با سطوت ميديديم ، آن روز كه آواز خوش بعندليب داديم طاووسان با زينت ميديديم ، آن روز كه امّت محمد را مدح و ثنا گفتيم و رقم اصطفائيّت كشيديم فرشتگان دراز عمر و مقرّبان پر طاعت را بر درگه خدمت ميديديم .
زان پيش كه خواستى منت خواستهام * عالم ز براى تو بياراستهام
در شهر مرا هزار عاشق بيش است * تو شاد بزى كه من ترا خواستهام
از ان هفت سه رفت سه قسم ديگر آنست كه
فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَيْراتِ بِإِذْنِ اللَّهِ
- تقسيمى لطيف و كرامتى عظيم ، هرگز از جهانيان