تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كشف الأسرار وعدة الأبرار ( تفسير خواجه عبد الله انصارى ) ( فارسى ) — صفحة 170

مساهمون:

ص١٧٠
يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهارِ
در مىآرد شب تاريك در روز روشن ،
وَ يُولِجُ النَّهارَ فِي اللَّيْلِ
و در مىآرد روز روشن در شب تاريك ،
وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ
و نرم كرد و روان و بفرمان خورشيد و ماه را ،
كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى
شب و روز خورشيد و ماه ميرود سرانجامى نام برده را ،
ذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ
آن خداوند شماست ،
لَهُ الْمُلْكُ
و پادشاهى او راست ،
وَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ
و ايشان را كه مىپرستيد بخدايى فرود از اللَّه ،
ما يَمْلِكُونَ مِنْ قِطْمِيرٍ
( 13 ) بدست ايشان پوست خست خرما نيست .
إِنْ تَدْعُوهُمْ
اگر خوانيد ايشان را ،
لا يَسْمَعُوا دُعاءَكُمْ
خواندن شما نشنوند ،
وَ لَوْ سَمِعُوا مَا اسْتَجابُوا لَكُمْ
و اگر شنودندى پاسخ نتوانندى و به كار نيايندى شما را ،
وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ يَكْفُرُونَ بِشِرْكِكُمْ
و روز رستاخيز بانباز گرفتن شما كافر شوند و از شما بيزار ،
وَ لا يُنَبِّئُكَ مِثْلُ خَبِيرٍ
( 14 ) و خبر نكند ترا هيچ كس چنان خبردار ، و آگاه نكند ترا هيچ كس چنان آگاه كن .
يا أَيُّهَا النَّاسُ
اى مردمان
أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَى اللَّهِ
شما درويشان‌ايد و با نياز فرا اللَّه ،
وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ
( 15 ) و اللَّه اوست آن بىنياز نكو نام ستوده .
إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ
اگر خواهد ببرد شما را با نيست ،
وَ يَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ
( 16 ) و آفريده‌اى آرد نو .
وَ ما ذلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ
( 17 ) و آن بر اللَّه دشخوار و سخت نيست .
وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى
و هيچ باركش بار بد كس نكشد ،
وَ إِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ
و اگر تنى گران بار كرده خود را بگناهان كسى را خواند ،
إِلى حِمْلِها
با آن بار خود تا از وى برگيرد ،
لا يُحْمَلْ مِنْهُ شَيْءٌ
از آن بار او هيچيز بر نگيرند ،
وَ لَوْ كانَ ذا قُرْبى
و از چند سخت نزديك خويشاوند خواند ،
إِنَّما تُنْذِرُ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ
تو كه آگاه كنى آگاه كردن كه سود دارد ايشانراست كه مىترسند از خداوند خويش ناديده ،
وَ أَقامُوا الصَّلاةَ
و نماز بپاى دارند ، بهنگام
وَ مَنْ تَزَكَّى فَإِنَّما يَتَزَكَّى لِنَفْسِهِ
و هر كه هنرى با ديد آيد ؛ خويشتن را با ديد آيد ،