نشانهايى فرو نيايد
قُلْ إِنَّمَا الْآياتُ عِنْدَ اللَّهِ
گوى « 1 » نشانها بنزديك اللَّه است ،
وَ إِنَّما أَنَا نَذِيرٌ مُبِينٌ
( 50 ) و من رسانندهء بيم نمايم آشكارا .
أَ وَ لَمْ يَكْفِهِمْ
بسنده نيست ايشان را ،
أَنَّا أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ
كه ما فرو فرستاديم بر تو اين نامه ،
يُتْلى عَلَيْهِمْ
تا ميخوانند بر ايشان ،
إِنَّ فِي ذلِكَ لَرَحْمَةً
درين نامه براستى كه بخشايشى است [ از ما ]
وَ ذِكْرى لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ
( 51 ) و يادگارى گرويدگان را .
قُلْ كَفى بِاللَّهِ
بگو اللَّه بسنده است ،
بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ شَهِيداً
ميان من و ميان شما [ كه اهل كتابايد ] گواه راست ،
يَعْلَمُ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
[ و ] ميداند او كه در آسمان و زمين [ چه مىبود ] ،
وَ الَّذِينَ آمَنُوا بِالْباطِلِ
اين مشركاناند كه بگرويدند به چيز ناچيز ،
وَ كَفَرُوا بِاللَّهِ
و بخداى كافر شدند
أُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ
( 52 ) ايشان آنند كه زيانكاراناند .
وَ يَسْتَعْجِلُونَكَ بِالْعَذابِ
مىشتابانند ترا به عذاب آوردن [ به ايشان ] ،
وَ لَوْ لا أَجَلٌ مُسَمًّى
و اگر نه هنگامى نام زد كردهايد [ زندگانيهاى ايشان را ]
لَجاءَهُمُ الْعَذابُ
عذاب آمدى بايشان ،
وَ لَيَأْتِيَنَّهُمْ بَغْتَةً
و حقا كه آخر بايشان آيد [ عذاب ] ناگاه ،
وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ
( 53 ) و ايشان نميدانند [ كه عذاب آيد بايشان و ايشان ناآگاه ] .
يَسْتَعْجِلُونَكَ بِالْعَذابِ
مىشتابانند ترا به عذاب آوردن
وَ إِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةٌ بِالْكافِرِينَ
( 54 ) و دوزخ [ رسيدنى است ] بكافران فرو گيرد گرد ايشان [ روزى ] .
يَوْمَ يَغْشاهُمُ الْعَذابُ
آن روز كه در آيد عذاب بر ايشان ،
مِنْ فَوْقِهِمْ وَ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ
و فرو گيرد ايشان را از زبر ايشان و از زير پايهاى ايشان ،
وَ يَقُولُ ذُوقُوا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
( 55 ) و گويند چشيد [ پاداش ] آنچه ميكرديد .
هامش
( 1 ) بگو ( الف )