يا عِبادِيَ الَّذِينَ آمَنُوا
اى رهيگان « 1 » من كه گرويدگانيد ،
إِنَّ أَرْضِي واسِعَةٌ فَإِيَّايَ فَاعْبُدُونِ
( 56 ) زمين من فراخ است مرا پرستيد .
كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ
هر تنى چشندهء مرگ است ،
ثُمَّ إِلَيْنا تُرْجَعُونَ
( 57 ) آن گه با ما خواهند آورد شما را همگان .
وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
و ايشان كه بگرويدند و كردارهاى نيك كردند ،
لَنُبَوِّئَنَّهُمْ مِنَ الْجَنَّةِ
براستى كه ايشان را جايگاه و درنك گاه سازيم از بهشت ،
غُرَفاً تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ
غرفههاى زير درختان آن جويها روان ،
خالِدِينَ فِيها
و ايشان جاويدان در آن ،
نِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ
( 58 ) نيك مزدى كارگران را .
الَّذِينَ صَبَرُوا
آن كارگران كه شكيبايى مىكنند ،
وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ
( 59 ) و بر خداوند خود [ در مهمها ] توكل ميكنند و كار به او « 2 » مىسپارند .
وَ كَأَيِّنْ مِنْ دَابَّةٍ لا تَحْمِلُ رِزْقَهَا
اى بسا جانورا كه روزى خود برنميدارد
اللَّهُ يَرْزُقُها وَ إِيَّاكُمْ
اللَّه روزى دهد ايشان را و شما را [ كه آدميانايد ] ،
وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
( 60 ) و اوست آن شنواى دانا .
وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ
و اگر پرسى مشركان را ،
مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ
كه كه آفريد آسمانها و زمينها را
وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ
و كه نرم كرد آفتاب و ماه را ،
لَيَقُولُنَّ اللَّهُ
همه گويند كه اللَّه
فَأَنَّى يُؤْفَكُونَ
( 61 ) پس ايشان را از راه راست چون مىبرگردانند .
اللَّهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ
اللَّه مىگستراند فراخ روزى او را كه خواهد از بندگان خويش
وَ يَقْدِرُ لَهُ
و تنگ ميدارد بر ايشان او را كه خواهد
إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
( 62 ) اللَّه به [ جواب ] همه چيز دانا است .
هامش
( 1 ) بندگان ( ج )
( 2 ) كار و بار ( ج )