وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ
و اگر پرسى از ايشان [ كه مشركاناند ] ،
مَنْ نَزَّلَ مِنَ السَّماءِ ماءً
كيست كه فرو فرستاد از آسمان آبى ،
فَأَحْيا بِهِ الْأَرْضَ مِنْ بَعْدِ مَوْتِها
تا زنده كرد به آن زمين را پس مرگ آن ،
لَيَقُولُنَّ اللَّهُ
براستى كه گويند كه اللَّه ،
قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ
گوى ستايش بسزا اللَّه را
بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْقِلُونَ
( 63 ) بلكه بيشتر ايشان درنمىيابند .
وَ ما هذِهِ الْحَياةُ الدُّنْيا
نيست زندگانى اين جهانى ،
إِلَّا لَهْوٌ وَ لَعِبٌ
مگر ناكارى و بازى ،
وَ إِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوانُ
و سراى پسين آن جهانى براستى كه آن پاينده است و با زندگانى ،
لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ
( 64 ) اگر ايشان دانندى ايشان را به بوديد « 1 » .
فَإِذا رَكِبُوا فِي الْفُلْكِ
چون در كشتى نشينند ،
دَعَوُا اللَّهَ
هم اللَّه را خوانند ،
مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ
خواندنى از دل براستى و كسى ديگر را نخوانند
فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ
چون ايشان را رهانيد با خشك و دشت ،
إِذا هُمْ يُشْرِكُونَ
( 47 ) ايشان با اللَّه انباز خواندن درگيرند .
لِيَكْفُرُوا بِما آتَيْناهُمْ
تا كفر فزايند به آنچه ايشان را داديم [ و رهانيديم ]
وَ لِيَتَمَتَّعُوا
و تا روزگارى گذارند درين جهان
فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ
( 66 ) آرى آگاه شوند .
أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّا جَعَلْنا حَرَماً آمِناً
نمىبينند كه ايشان را شهرى را داديم با آزرم بىبيم
وَ يُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْ
و مردمان ميربايند گرد بر گرد ايشان
أَ فَبِالْباطِلِ يُؤْمِنُونَ
بنار است و ناچيز مىگروند ؟
وَ بِنِعْمَةِ اللَّهِ يَكْفُرُونَ
( 67 ) و بنعمت خداى كافر مىشوند ؟
وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً
آن كيست ستمكارتر از آن كس كه بر خداى انباز سازد بدروغ ؟ ،
أَوْ كَذَّبَ بِالْحَقِّ لَمَّا جاءَهُ
يا دروغزن گيرد
هامش
( 1 ) باشيد ( ج )