وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ
و هر كه بدى آرد
فَكُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ
نگون اندازند رويهاى ايشان در آتش
هَلْ تُجْزَوْنَ إِلَّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
( 90 ) و ايشان را گويند شما را پاداش خواهند داد مگر آنچه ميكرديد .
إِنَّما أُمِرْتُ
[ بگوى يا محمد ] مرا فرمودند
أَنْ أَعْبُدَ رَبَّ هذِهِ الْبَلْدَةِ
كه خداى اين شهر را پرستم
الَّذِي حَرَّمَها
آن خداى كه اين را آزرم بزرگ نهاد
وَ لَهُ كُلُّ شَيْءٍ
و همه چيز او راست
وَ أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ
( 91 ) و مرا فرمودند تا از گردن نهادگان باشم .
وَ أَنْ أَتْلُوَا الْقُرْآنَ
و قرآن خوانم
فَمَنِ اهْتَدى فَإِنَّما يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ
هر كه با راه آيد خويشتن را با راه آيد
وَ مَنْ ضَلَّ
و هر كه بگمراهى رود
فَقُلْ إِنَّما أَنَا مِنَ الْمُنْذِرِينَ
( 92 ) گوى من از آگاه كنندگانم .
وَ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ
گوى حمد و ثناء نيكو اللَّه را
سَيُرِيكُمْ آياتِهِ
كه بشما مىنمايد نشانهاى خويش
فَتَعْرِفُونَها
تا بشناسيد آن را
وَ ما رَبُّكَ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ
( 93 ) و خداوند تو ناآگاه نيست از آنچه ميكنيد .
النوبة الثانية
قوله تعالى :
إِنَّكَ لا تُسْمِعُ الْمَوْتى وَ لا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعاءَ
، اين آيت در شأن كفار قريش فروآمد ، قومى مخصوص كه علم اللَّه در حق ايشان سابق شده كه هرگز ايمان نيارند و در كفر ميرند . ربّ العالمين مصطفى را خبر داد كه ايشان سخن تو نپذيرند و پند