بنى عبد مناف يا بنى فهر يا معشر قريش يا عباس بن عبد المطلب يا فاطمة بنت محمد يا صفية عمّة رسول اللَّه يا عائشة بنت ابى بكر يا حفصة بنت عمر يا امّ سلمة »
همچنين يكان يكان را مىخواند و ميگفت : « اشتروا انفسكم من النّار ، اشتروا انفسكم من اللَّه » خويشتن را باز خريد از عذاب اللَّه « و اسعوا فى فكاك رقابكم فانّى لا اغنى عنكم من اللَّه شيئا ، ان عصيتم لا اغنى عنكم يوم القيامة من اللَّه مسيئا ، لى عملى و لكم عملكم » اگر عصيان آريد و فرمان نبريد روز قيامت شما را به كار نيايم هيچ چيز ، كرد من مراست و كرد شما شما را « الا لا يأتينّ النّاس يوم القيامة تحملون الآخرة و انتم تحملون الدّنيا » مبادا كه روز قيامت مردمانى مىآيند آخرت برداشته و كار دين راست كرده و شما مىآئيد دنيا برداشته و كار دنيا راست كرده . چون شب درآمد رسول خدا هم چنان ندا ميكرد تا ندا بسمعها زودتر رسد . قريش بامداد چون برخاستند گفتند : لقد بات محمد يهوّت اللّيل اى يهذى . و در خبر است كه عايشهء صدّيقه بگريست ، گفت : يا رسول اللَّه و روز قيامت روزى است كه تو ما را به كار نيايى ؟ گفت بلى يا عائشة فى ثلاثة مواطن ، بسه جايگه شما را به كار نيايم : يقول اللَّه تعالى :
وَ نَضَعُ الْمَوازِينَ الْقِسْطَ
ليوم القيامة فعند ذلك لا اغنى عنكم من اللَّه شيئا و لا املك من اللَّه شيئا و عند النّور من شاء اللَّه اتمّ له نوره و من شاء اكبّه فى الظّلمات فلا املك لكم من اللَّه شيئا و لا اغنى عنكم من اللَّه شيئا و عند الصراط من شاء اللَّه سلّمه و من شاء اجازه و من شاء اكبّه فى النّار و ممّا صنع رسول اللَّه ( ص ) حين نزلت الآية ان صنع طعاما و جمع عليه عشيرته خاصة و هم يومئذ اربعون رجلا .
چون اين آيت فرود آمد رسول خدا طعامى بساخت و بنى عبد المطلب آن روز چهل مرد بودند هر يكى از ايشان چون طعام خوردندى يك گوسپند بخورديدى - و طعام رسول آن روز سخت اندك بود - صحفهاى ديدند در آن پارهاى گوشت و لختى مرقه .
رسول خدا گفت :
« ادنوا بسم اللَّه و كلوا »
بنام خدا فراز آئيد و خوريد ، ايشان فراز آمدند ده ده كس ، و مىخوردند تا همه سير گشتند ، بعاقبت در صحفه نگرستند و اندكى از آن كاسته . ابو لهب در ميان ايشان بود گفت : هذا ما سحركم به الرّجل