بيرون شدن لوط و كسان او از آن ] .
ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآخَرِينَ
( 172 ) آن گه دمار برآورديم و نيست كرديم ديگران را .
وَ أَمْطَرْنا عَلَيْهِمْ مَطَراً
بر ايشان ببارانيديم بارانى ،
فَساءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِينَ
( 173 ) چون بد بارانى ترسانيدگان و تهديد نيوشندگان را .
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً
[ در آن كرد و ] و درين [ گفت ] نشانى [ و عبرتى پيدا ] ست [ و پندى آشكارا ] ،
وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ
( 174 ) و بيشتر ايشان گرويده نبودند .
وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
( 175 ) خداوند تو تواناست مهربان [ با همه تاود امّا مىبخشايد ] .
كَذَّبَ أَصْحابُ الْأَيْكَةِ الْمُرْسَلِينَ
( 176 ) دروغزن گرفت مردمان ايكة پيغامبران را
إِذْ قالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ
آن گه كه شعيب گفت ايشان را
أَ لا تَتَّقُونَ
( 177 ) بنپرهيزيد از عذاب خداى
إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ
( 178 ) من شما را رسولى استوارم
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ
( 179 ) بپرهيزيد از عذاب خداى و فرمان بريد مرا .
وَ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ
و نمىخواهم برين [ پيغام رسانيدن ] از شما هيچ مزدى ،
إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلى رَبِّ الْعالَمِينَ
( 180 ) نيست مزد من مگر بر خداوند جهانيان .
أَوْفُوا الْكَيْلَ
تمام پيماييد [ بر مردمان ]
وَ لا تَكُونُوا مِنَ الْمُخْسِرِينَ
( 181 ) و از كاهندگان و زيان نمايندگان مباشيد « 1 »
وَ زِنُوا بِالْقِسْطاسِ الْمُسْتَقِيمِ
( 182 ) و بقپان راست سنجيد .
وَ لا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْياءَهُمْ
و چيزهاى مردمان مكاهيد ،
وَ لا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ
( 183 ) و به تباهكارى در زمين مرويد دليروار .
هامش
( 1 ) نسخهء الف : مبيد .