تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كشف الأسرار وعدة الأبرار ( تفسير خواجه عبد الله انصارى ) ( فارسى ) — صفحة 496

مساهمون:

ص٤٩٦
ايشان نزديك خدا دروغزنانند . «
وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ »
و اگر نه فضل خدا بودى بر شما و بخشايش او درين جهان و در آن جهان ، «
لَمَسَّكُمْ فِيما أَفَضْتُمْ فِيهِ عَذابٌ عَظِيمٌ »
( 14 ) بشما رسيدى در آنچه پيش مىبرديد و ميرانديد آن سخن عذابى بزرگ . «
إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِكُمْ »
آن گه كه از دهن يكديگر فرا مىستديد [ آن سخن ] بر زبانهاى خويش ، «
وَ تَقُولُونَ بِأَفْواهِكُمْ ما لَيْسَ لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ »
و مىگفتيد بدهنهاى خويش چيزى كه نمىدانستيد كه آن چيست ، «
وَ تَحْسَبُونَهُ هَيِّناً »
و مىپنداشتيد كه [ آن سخن ايشان ] چيزى اندك است و كارى سهل سبك . «
وَ هُوَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمٌ »
( 15 ) و آن بنزديك خداى سخنى بود بزرگ . «
وَ لَوْ لا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ »
و چرا نه آن گاه كه اين سخن شنيديد ، «
قُلْتُمْ ما يَكُونُ لَنا أَنْ نَتَكَلَّمَ بِهذا »
گفتيد نرسد ما را نيايد و نه سزد ما را كه در سخن آريم اين دروغ را «
سُبْحانَكَ هذا بُهْتانٌ عَظِيمٌ »
( 16 ) پاكا خداوندا ، اين دروغى بزرگ است ناتواند بود . «
يَعِظُكُمُ اللَّهُ »
پند ميدهد اللَّه شما را ، «
أَنْ تَعُودُوا لِمِثْلِهِ أَبَداً إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ »
( 17 ) كه با چنين سخن گرديد هرگز اگر گرويدگانيد . «
وَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآياتِ »
و پيدا مىكند اللَّه شما را بسخنان خويش نشانهاى پسند خويش . «
وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ »
( 18 ) و اللَّه داناست پاك دانش راست دان . «
إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ »
ايشان كه مىدوست دارند ، «
أَنْ تَشِيعَ الْفاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا »
كه آشكار گردد و پديد آيد در ميان گرويدگان زشت نامى و زشت كارى ، «
لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ »
ايشان راست عذابى دردناك درين جهان و در آن جهان ، «
وَ اللَّهُ يَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ »
( 19 ) و اللَّه داند و شما ندانيد . «
وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ »
و گر نه فضل خداى و رحمت او بودى ،