«
إِنَّها كَلِمَةٌ هُوَ قائِلُها »
براستى كه آن سخنى است كه او ميخواهد گفت .
«
وَ مِنْ وَرائِهِمْ بَرْزَخٌ »
و پيش ايشان با گور است و درنك در آن ، «
إِلى يَوْمِ يُبْعَثُونَ »
( 100 ) تا آن روز كه ايشان را بر انگيزانند .
«
فَإِذا نُفِخَ فِي الصُّورِ »
آن گه كه در صور دمند ، «
فَلا أَنْسابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍ »
ميان خلق آن روز هيچ نژاد نه [ كه سود دارد و نه هيچ آزرم به كار آيد ] «
وَ لا يَتَساءَلُونَ »
( 101 ) و نه يكديگر را پرسند هيچ .
« فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ »
هر كرا گران آيد ترازوى وى [ بكردار نيك ]
« فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ »
( 102 ) ايشان آنند كه جاويد پيروز آمدگانند .
«
وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازِينُهُ »
و هر كرا سبك آيد ترازوى او [ از كردار نيك ] «
فَأُولئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ »
ايشان آنند كه از خويشتن درماندند ، «
فِي جَهَنَّمَ خالِدُونَ »
( 103 ) در دوزخند جاويدان .
«
تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ النَّارُ »
و افروزد آتش رويهاى ايشان را ، «
وَ هُمْ فِيها كالِحُونَ »
( 104 ) و ايشان در آن تباه رويانند .
«
أَ لَمْ تَكُنْ آياتِي تُتْلى عَلَيْكُمْ »
ايشان را گويند نه سخنان و پيغامهاى من بر شما ميخواندند ؟ «
فَكُنْتُمْ بِها تُكَذِّبُونَ »
( 105 ) و شما آن را بدروغ مىداشتيد .
«
قالُوا رَبَّنا »
گويند خداوند ما ، «
غَلَبَتْ عَلَيْنا شِقْوَتُنا »
زور كرد بر ما بيش شد بدبخت بودن ما ، «
وَ كُنَّا قَوْماً ضالِّينَ »
( 106 ) و قومى بوديم گمراهان
«
رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْها »
خداوند ما بيرون آر ما را از ايدر «
فَإِنْ عُدْنا فَإِنَّا ظالِمُونَ »
( 107 ) اگر باز گرديم ستمكار مائيم ،
«
قالَ اخْسَؤُا فِيها »
گويد دور شويد و خاموش [ از آنچه مىگوئيد ] درين سراى ، «
وَ لا تُكَلِّمُونِ »
( 108 ) هيچ سخن مگوييد با من .