4 - النّوبة الاولى
( 22 / 57 - 38 )
قوله تعالى : «
إِنَّ اللَّهَ يُدافِعُ عَنِ الَّذِينَ آمَنُوا »
اللَّه باز دارد از گرويدگان [ كيد دشمن ايشان ] ، «
إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُورٍ »
( 38 ) اللَّه دوست ندارد هركژ كارى ناسپاس ،
«
أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقاتَلُونَ »
دستورى دادند ايشان را كه جنگ كنند با دشمن ، «
بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا »
از بهر آن بيداد كه بر ايشان كردند ، «
وَ إِنَّ اللَّهَ عَلى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ »
( 39 ) و اللَّه بر يارى دادن ايشان براستى كه تواناست .
«
الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ »
ايشان كه بيرون كردند ايشان را از خان و مان ايشان به نشايست بى هيچ چيز ، «
إِلَّا أَنْ يَقُولُوا رَبُّنَا اللَّهُ »
جز زان كه ميگفتند خداوند ما اللَّه است ، «
وَ لَوْ لا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ »
و اگر نه بازداشت اللَّه بودى كه ايشان را از يكديگر باز داشت ، «
لَهُدِّمَتْ صَوامِعُ »
فروهشتندى صومعههاى راهبان ، «
وَ بِيَعٌ »
و كليسياهاى ترسايان ، «
وَ صَلَواتٌ »
و كنيسههاى جهودان ، «
وَ مَساجِدُ يُذْكَرُ فِيهَا اسْمُ اللَّهِ كَثِيراً »
و مسجدهاى مسلمانان كه اللَّه را خوانند و ياد كنند در آن ببانك نماز و نماز ، «
وَ لَيَنْصُرَنَّ اللَّهُ مَنْ يَنْصُرُهُ »
و براستى كه اللَّه يارى دهد آن كسانى را كه دين او را يارى دهند ، «
إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌّ عَزِيزٌ »
( 40 ) كه اللَّه براستى با نيرو است با هر كس تاونده .
«
الَّذِينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ »
ايشان كه اگر ايشان را در زمين دسترس دهيم و پايگاه ، و سلطانان نشانيم ، «
أَقامُوا الصَّلاةَ »
نماز بپاى دارند ، «
وَ آتَوُا الزَّكاةَ »
و زكات مال دهند ، «
وَ أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ »
و نيكوكارى فرمايند ، «
وَ نَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ »
و از ناپسند باز زنند ، «
وَ لِلَّهِ عاقِبَةُ الْأُمُورِ »
( 41 ) و اللَّه راست سرانجام همهء كارها ،